ABD medya, film ve sanat sektörü dört yılda 200.000 iş kaybetti; analiz yapay zekânın rolünü tartışıyor

Durgunluk olmadan, durgunluk büyüklüğünde bir çöküş

Yakın zamanda Hacker News'in ana sayfasına çıkan bir Apricitas analizine göre, Amerikan yaratıcı sektörü geçtiğimiz dört yılda 200.000'den fazla iş kaybetti; yalnızca son bir yıldaki kayıplar yaklaşık 50.000. Bültenin ölçümüne göre, medya iş kayıplarının şiddeti ve süresi açısından yalnızca 2001 ve 2008 durgunluklarıyla kıyaslanabilir bir durum var. Bu seferki fark, suçlanacak daha geniş bir ekonomik durgunluğun bulunmaması.

Zamanlama ise üretken yapay zekânın olgunlaşmasıyla örtüşüyor: çok düşük maliyetle tam romanlar, fotogerçekçi görüntüler, benzeri sesler taşıyan müzikler ve diğer çoğu dijital sanat ürününü üretebilen sistemler.

Kayıpların yoğunlaştığı yerler

Apricitas, dört yıllık düşüşün neredeyse yarısını Hollywood'u da içeren film ve ses kaydı sektörüne bağlıyor. Yalnızca film ve TV, 100.000'den fazla iş kaybetti; bu, o iş gücünün üçte birine yakın. Bu yazın ulaşılan en düşük noktada istihdam, 2008 durgunluğundan beri herhangi bir dönemden daha düşüktü ve 30 yıllık bir dip seviyeye yaklaşıyordu.

En büyük ikinci pay, aynı dönemde 70.000'den fazla iş kaybeden yazılı yayıncılığa ait — ancak Apricitas, basılı medyanın onlarca yıldır küçüldüğünü, dolayısıyla bu kayıpların bir kısmının önceden var olan eğilimin uzantısı olduğunu belirtiyor. Göze çarpan şey kapsamın genişliği: yıllarca istikrarlı olan canlı yayın, streaming ve grafik tasarım da artık daralırken, yüz yüze eğlence büyümeye devam ediyor. Kayıplar yıllık yaklaşık 50.000 seviyesinde seyrediyor ve analize göre son aylarda hızlanmış durumda.

Yapay zekânın neden olarak kanıtlanması neden zor

Analiz nedensellik konusunda temkinli. Medya şirketleri ne kadar yapay zekâ kullandıklarını nadiren açıklıyor; kısmen kamu tepkisinden kaçınmak için, kısmen de buna bağımlılıklarını itiraf etmenin telif hakkı konumlarını zayıflatabileceği için. Diğer güçler de etkili: Hollywood'daki birleşmeler, prodüksiyonun yurt dışına kayması ve izleyicilerin geleneksel medyadan sosyal medya içerik üreticilerine yönelmesi.

Apricitas'a göre en güçlü dolaylı kanıt, tüm dijital alt sektörlerin aynı anda iş kaybederken yüz yüze eğlencenin büyümesi — bu örüntü, birbirinden bağımsız sektör sorunları toplamından çok, genel amaçlı bir teknolojiye uyuyor.

Napster biçiminde bir emsal

Sırada ne olabileceğini çizmek için analiz, müzik endüstrisinin ilk dijital kırılmasını yeniden ele alıyor. Napster 2000 civarında dosya paylaşımını ana akım hale getirdiğinde, Metallica ve Recording Industry of America davalarını kazandı ama savaşı kaybetti: korsanlık kayıt müziğinin değerini çöktürdü, streaming servisleri ise daha sonra devasa katalogları toplayıp neredeyse tamamını küçük bir aylık üze karşılığ sundu. Streaming geliri, enflasyona göre düzeltilmeden bile hâlâ 1990'ların fiziksel medya satışlarının gerisinde.

Müzisyenler, kayıtları canlı performans için bir pazarlama aracına dönüştürerek uyum sağladı. Turneler uzadı, mekânlar büyüdü ve bilet fiyatları yükseldi; artan konser geliri olmasaydı iş tamamen çökerdi. Turneleri de hesaba katsak, müzisyenler öncesine göre daha az kazandı.

Hollywood'un benzer bir kaçış yolu yok

Analizin işaret ettiğine göre video ters yöne gitti — sinema salonlarından çıkıp eve girdi — ama önceki her teknoloji değişimi, sektörün büyümeye devam etmesi için toplam izleme süresini yeterince artırdı. Streaming bu örüntüyü bozdu. Sinema bileti satışları geçen yılı, enflasyona göre düzeltilmeden bile 2019 zirvesine göre yüzde 25 düşük kapattı; kablo geliri zirvesine göre yüzde 18 geriledi ve streaming geliri bu boşluğu dolduramadı.

Geleneksel yapımcılar artık iki cephede mücadele ediyor: YouTube, Twitch ve TikTok gibi platformlardaki ücretsiz kullanıcı üretimi içerik ve artan sel gibi gelen yapay zekâ destekli ve yapay zekâ üretilmi videolar. Analizin belirttiğine göre, müziğin aksine Hollywood'un sığınabileceği bir canlı performans işi yok.

Neden önemli

Bu, yapay zekânın işgücü piyasasına etkisini spekülasyon olarak ele almak yerine somut istihdam rakamlarına bağlama çabalarının daha ciddi örneklerinden biri. Belgelediği örüntü — tüm dijital yaratıcı alt sektörlerde eşzamanlı düşüş, yüz yüze işler büyürken — üretken sistemlerin çıktısı tamamen dijital olan diğer beyaz yakalı endüstrileri nasıl yeniden şekillendirebileceğine dair bir şablon sunuyor.

Ayrıca uyum sorununu net biçimde çerçeveliyor. Müzik endüstrisi, dosya paylaşımından, sanatçıların gelirleri gerçek bedel ödeyerek, kıt ve yüz yüze deneyimlere yönelerek kurtuldu. Hollywood'un kayıpları, böyle bir dönüşümün bulunmadığında bir endüstrinin basitçe küçülebileceğini gösteriyor. Yapay zekânın yerine hangi işleri taşıyacağını izleyen işçiler, sendikalar ve politika yapıcılar için yaratıcı sektör, artık verilere sahip ilk büyük ölçekli vaka çalışması.