ABD'nin Autistici/Inventati'yi terör örgütü olarak listelemesi yaptırımları hosting altyapısına kadar uzatıyor

26 Ağustos'ta ABD Dışişleri Bakanlığı, Hazine Bakanlığı ile birlikte çalışarak İtalya merkezli dijital kolektif Autistici/Inventati'yi 13224 Sayılı Yürütme Emri uyarınca Özellikle Belirlenmiş Küresel Terörist olarak listeledi; bunu Decode39 aktarıyor. Bu adım dikkat çekici çünkü hedef, saldırı düzenlemekle suçlanan bir grup değil, iletişim ve hosting hizmetleri sunan bir sağlayıcı — ayrıca listeleme, kolektifin fiilen faaliyet gösterdiği İtalya'yı ya da Avrupa Birliği'ni bağlamıyor.

ABD'nin iddiası nedir

Dışişleri Bakanlığı, A/I'yi şiddet yanlısı Antifa hücreleri ve diğer aşırı sol gruplar tarafından uluslararası düzeyde kullanılan dijital altyapı inşa eden ve işleten aşırıcı bir örgüt olarak tanımlıyor. Decode39 üzerinden aktarılanlara göre hizmetleri arasında şifreli e-posta ve sohbet, web hosting, güvenli video konferans ve yayın, anonimlik araçları ve Noblogs platformunun arkasındaki altyapı yer alıyor. Hazine Bakanlığı, kolektifin bir terör eylemini desteklemek için "maddi yardım" yaptığı ya da teknolojik destek, mal veya hizmet sağladığı gerekçesiyle listelendiğini belirtiyor. Listelemede özellikle hem ABD hem de Avrupa Birliği'nin terör örgütü olarak gördüğü Kürdistan İşçi Partisi'ne (PKK) atıfta bulunuluyor.

Altyapı hedef haline geliyor

Decode39'ya verdiği röportajda German Marshall Fund kıdemli araştırmacısı ve Highground CEO'su Beniamino Irdi, yaptırımın kendisinden çok arkasındaki ilkenin önemli olduğunu savunuyor. Onun yorumuna göre materyal destek mantığı ilk kez teknoloji katmanına bu kadar açık ve güçlü biçimde uygulanıyor: Washington yalnızca bir kuruluşun ne yaptığını değil, üçüncü ülkelerdeki aktörler dahil başkalarının hizmetleri aracılığıyla neler yapabilmesini sağladığını da tartıyor. Sonuç, sağlayıcı geleneksel anlamda operasyonel bir örgüt olmasa bile altyapının kendisinin bir karşı önlemin konusu haline gelebilmesi.

Üçüncü taraflar üzerinden işleyen yaptırımlar

Irdi, küçük bir İtalyan derneğinin ABD'de önemli varlık bulundurması beklenmeyeceği için resmi varlık dondurmasının pratikte pek anlam ifade etmeyeceğini öngörüyor. Asıl kaldıraç, onun deyişiyle de-risking'den geliyor: listeleme bir kez yapıldığında bankalar, ödeme hizmeti sağlayıcıları, alan adı kayıt kuruluşları, hosting şirketleri ve bağlantı sağlayıcıları kendi uyum durumlarını korumak için önceden ve gerekmeden ilişkileri kesme eğilimine giriyor. Onun çerçevelendirmesiyle, bir örgüt İtalya'da hiçbir mahkeme kararı olmadan ve büyük olasılıkla hiç ceza soruşturması açılmadan servis pazarından dışlanabilir. Zorlayıcı güç, hedefin giderek hiçbir yerde bankacılık yapamamasını, barındırılamamasını ve kendisine hizmet verilememesini sağlamaktan ibaret.

Fail olandan olanak sağlayana geçiş

Irdi bu daha geniş kaymayı Avrupa'daki düşmanca faaliyetlerin evrilme biçimine bağlıyor. Örtülü çalışan Rus istihbarat subaylarının toplu sınır dışı edilmesinin ardından Moskova'nın giderek daha çok aracılarve vekil aktörlere dayandığını söylüyor: çoğunlukla uzaktan, bazen suç çevrelerinden ya da maddi sıkıntı içindeki kişiler arasından devşirilen, kripto para ile ödenen ve çoğu zaman kimin kendilerine görev verdiğini bilmeyen insanlar. Bu model inkâr edilebilirlik sağlıyor ve operasyonlar aracı zincirleri üzerinden yürütüldüğünde, Irdi'ye göre tepkinin faillerden olanak sağlayıcılara kayması doğaldır. ABD listelemesinin A/I'nin Rusya kontrolünde olduğu iddiası içermediğini ve bu şekilde okunmaması gerektiğini vurguluyor; aktarılan şey, operasyonları mümkün kılan ağları ve araçları haritalama analitik alışkanlığı.

Güvence mekanizmaları ikilemi

Irdi'ye göre temel sorun, istihbarat değerlendirmesi ile bir mahkemenin gerektirdiği kanıt arasındaki uçurum. Bu tür bir listeleme, altyapı düzeyinde mücadelenin diğer ülkelere yayılması gerektiği sinyalini vermek isteyebilir; ancak kriter belirsiz kaldığı takdirde, uyarıyor, Washington'un yanında görmek istediği müttefikleri bölme riski taşıyor. Aynı altyapının bir muhalife, bir gazeteciye, bir siyasi aktiviste ya da sabotajın sorumluluğunu üstlendiğini açıklayan birine hizmet edebildiğini ve A/I'nin projeleri siyasi uyumluluklarına göre seçme pratiğinin tek başına yargısal işlem için zayıf bir dayanak olduğunu belirtiyor. Çizilmesi zor olan çizgi, onun görüşüne göre, siyasi aidiyet, protesto, ideolojik radikallik ile şiddete somut destek arasındaki çizgidir.

Neden önemli

Decode39'un çerçevesine göre bu, ABD karşı terör yaptırımlarının ilk kez operasyonel bir grup yerine bir Avrupa merkezli şifreleme ve hosting sağlayıcısını açıkça hedef alması. Bu, yaptırımların pratikte nasıl etkili olduğunu — mahkeme kanıtı yerine özel sektörün de-risking'i üzerinden — gösteriyor ve kolektif ne İtalya'nın ne de AB'nin terör listelerinde yer aldığı için Roma ile Brüksel'i Washington'dan kopuk bırakıyor. Gizliliği koruyan altyapı işleten herkes için, terörizmi desteklemenin ne sayıldığına dair yeni ve hâlâ belirsiz bir sınır çiziyor.