Altman, tepkilere rağmen OpenAI'nin matematiği yapay zekâ sonuçlarıyla dövmeye devam edeceğini söyledi

OpenAI, matematikçilerin sel gibi gelen sonuçları doğrulamak için üretiminde hiç payı olmayan işlerin peşinde koşturmak zorunda kaldıkları şeklindeki aylardır süren şikâyetlerine rağmen, yapay zekâ üretimi matematiksel sonuçları yayımlamayı yavaşlatma planı yok. Perşembe günü yayımlanan bir bölümde Cheeky Pint podcast'inde konuşan CEO Sam Altman, bu hayal kırıklığını anladığını ancak kazancın kesintiye değdiğini düşündüğünü söyledi.

"Bence, neticede, dünya evrenin nasıl işlediğini anlamayı hak ediyor," dedi Altman, The Verge'un aktardığına göre. "Ama yönteme karşı gerçekten empati duyuyorum."

Seli savunmak

The Verge'a göre Altman, konuyu bir ilke meselesi olarak çerçeveledi: insanlığın temel bilimsel bilgi üzerinde bir hakkı vardır ve önemli bir şey bulan bir kurum bunu kendine saklamamalıdır. "Bu noktada kesinim: İnsanlık temel bilgiyi hak ediyor ve önemli bir temel bilim keşfinin üzerinde oturmamalıyız," dedi. OpenAI'nin bulduklarını nasıl ileteceği konusunda daha iyi olması gerektiğini de kabul etti.

Bu yorumlar dikkat çekici çünkü The Verge'a göre, Altman'ın şirketinin matematikçiler üzerindeki etkisine ilk kez doğrudan değindiği anlardan birini temsil ediyorlar. The Verge'un haberine göre OpenAI yalnızca bu ay yüzlerce matematiksel sonuç yayımladı; bunlar genellikle araştırmıcların kötü yazılmış ve takip edilmesi zor olarak nitelediği kısa özetlerden fazlasıyla eşlik edilmiyor.

İki cepheden eleştiri

The Verge'a konuşan matematikçiler OpenAI'yi yetersiz atıf, eksik bağlam ve yetersiz doğrulama sebebiyle kınadı; bu da pratikte, şirket daha fazlasını üretmeye devam ederken akademisyenlere sonuçları denetleme ve yorumlama emeğini yüklüyor.

Ama OpenAI artık ters yönden eleştiri de alıyor. The Verge, araştırmacıların bu hafta şirketin kapıcılık olarak gördükleri şeye dair hayal kırıklığı dile getirdiklerini bildiriyor; bunun ardından şirket matematik, fizik ve bilgisayar biliminde üç büyük atılım iddiasında bulundu. Bunlardan biri olan, modern parçacık fiziğinin matematiksel temeli olan Yang-Mills teorisiyle ilgili ayrıntılar kamuya açıklanmadı. OpenAI gecikmeyi, işi en iyi nasıl yayımlayacağına dair özenle seçilmiş bir uzman grubunun önerilerine bağlıyor; bu yönlendirme, daha önce danışılan bir matematikçi grubunun tavsiyesinin tersi ve şirket bunu bulguları iletmenin yeni bir yaklaşımının parçası olarak nitelendiriyor.

Altman, yayımlananların stokun yalnızca bir parçası olduğuna da işaret etti. OpenAI'nin halihazırda yayımlanmış yüzlerce ispattan fazlasını elinde tutup tutmadığı sorulduğunda şu yanıtı verdi: "Tutuyoruz. Elbette."

Nasıl gerçekleşti ve neye mal oldu

Altman, matematik problemlerine saldırma çabasının kısa bir süre "kontrolden çıktığını" kabul etti ancak bunun bilinçli olduğunu, şirketin yapay zekâ modellerinin sınırlarını yoklamanın bir yolu olduğunu söyledi. Çalışanların sistemlerin nasıl direndiğini görmek için bulabildikleri en zor problemleri attıkları, adı neredeyse bir meydan okuma olan dahili bir Slack kanalından bahsetti.

Çabaya dair sayılar da verdi. The Verge'a göre Altman, OpenAI'nin matematik problemlerine yüz milyonlarca dolar düzeyinde harcama yaptığını tahmin etti; buna ünlü Millennium Ödül problemlerinden biri olan Navier-Stokes çözümüne kabaca 10 milyon dolar, "belki biraz daha fazla," harcandığını da ekledi. Bu düzeydeki harcama, yapay zekâ laboratuvarlarının artık bilimsel sorulara yönelttiği kaynaklara bir bakış sunuyor ve araştırmacılar arasında kendi alanlarından fiyatlanabilecekleri endişesini körükledi.

Neden önemli

OpenAI ile matematikçiler arasındaki çıkmaz, tek bir disiplinin çok ötesine uzanan bir sorunun önizlemesi. Yapay zekâ sistemleri artık, insanların doğrulayabileceğinden çok daha hızlı makul araştırma sonuçları üretebiliyor ve bunları üreten laboratuvar hem yayım hızını hem de çevresindeki dokümantasyonun kalitesini kontrol ediyor. Altman'ın ifade ettiği ilke, bilgiyi yaymanın yarattığı kesintiden daha ağır bastığı yönünde, pratik soruların hiçbirini yanıtlamıyor: ispatları kim doğrulayacak, kredi kime gidecek ve bir alan henüz denetleyemediği yüzlerce sonucu nasıl özümseyecek. Bu arada, hiçbir üniversite bölümünün eşleşemeyeceği bütçelerle üretilmiş çok daha fazla keşfi elinde tuttuğu yönündeki itirafı, üretim ile doğrulama arasındaki dengesizliğin daralmadan önce genişleyeceğine işaret ediyor.