Anthropic, git'in yerini AI kodlama agent'leri için tasarlanmış Scion ile değiştirdi

Kod yazmak artık darboğaz değil

Anthropic'in bir mühendislik paylaşımına göre, kod üretmek artık şirketi yavaşlayan taraf değil. Claude artık kendi başına araştırma döngüleri çalıştırabiliyor, karmaşık programları ince ayar yapabiliyor ve çevresindeki araçların çıktıyı kaldırabileceğinden daha hızlı yeni servisler ayağa kaldırabiliyor. Darboğaz, insan temposuna göre tasarlanmış altyapıya kaydı: sürüm kontrol, build'ler ve CI.

Ölçek çarpıcı. Anthropic, Mayıs 2026'da günde ortalama yaklaşık 2.500 merge edilmiş değişiklik yaptığını ve Eylül'e kadar günlük 30.000'in üzerine geçtiğini, eğrinin yükselmeye devam edeceğini beklediğini söylüyor; çünkü kod landing iştahı fiilen sınırsız: bir kısıt kaldırıldığında basitçe daha fazla kod akıyor.

Ayak uydurmak için şirket, şirket içinde geliştirilmiş bir sürüm kontrol sistemi olan Scion'u inşa etti ve monorepo'sunu beş ayda git'ten taşımayı tamamladı. Aynı dönemde Antique adlı bir kod inceleme arayüzü, kod arama, bir kaynak kontrol IAM katmanı ve büyük hacimde incelenmiş kodu landing etme yöntemlerini de teslim etti.

Git nerede tıkandı

Anthropic, iş yükünün alışılmadık olduğu konusunda açık sözlü; çünkü Claude'yu neredeyse her şirketten daha yoğun kullanıyor ve bu yüzden insan ölçeğindeki araçların sınırlarına ilk ulaşan oluyor. Yine de, AI kodlama araçları benimseyen diğer kurumların da aynı baskı noktalarına yakında ulaşacağını öngörüyor.

Sayılar bunun nedenini açıklıyor. Yalnızca main branch'in geçmişi yaklaşık 100 GB, sıkıştırılmış bir working copy 25 GB'ı aşıyor ve CI, geliştirici makineleri, agent sandbox'ları ve araştırma işleri sayılmadan günde yaklaşık 25 milyon checkout gerçekleştiriyor. Naif bir şekilde çekildiğinde, bu günlük 600 PB'den fazla git trafiği anlamına gelirdi.

Anthropic standart çareleri denedi: shallow clone, sparse checkout, promisor remote'lar, iç mirror'lar ve blob storage'da tutulan snapshot seed'leri. Zirvede birkaç yüz mirror çalıştırdı. Bu zaman kazandırdı ama merge oranı yükseldikçe yönetimi zorlaştı; seed'ler yenilemeler arasında main'in ucunun gerisinde kalmaya başladı ve diff, blame gibi geçmişe bağımlı işlemler kısmi clone'larda kırılganlaştı.

Dönüm noktası bir farkındalık oldu: çoğu şirket gibi Anthropic de git'i zaten tek bir otoriter kopyayla merkezi bir sistem olarak çalıştırıyordu, oysa istemcilerinin neredeyse tamamı tanımı gereği çevrimiçi olan agent'ler ve job'lardı. Git'i çevrimdışı, dağıtık çalışma için güçlü kılan özellikler ölçeklenebilirliğin tersine çalışıyordu. Bu yüzden ekip, bağlı istemcilerin başlangıç varsayımı olduğu bir kaynak kontrolün nasıl görüneceğini sordu.

Scion'un arkasındaki ilkeler

Google'ın Piper'ı ve Meta'nın Sapling'i gibi önceki çalışmalardan yararlanan Anthropic, Scion'u birkaç fikir etrafında inşa etti:

• İstemcilerin çevrimiçi olduğu varsayılır. Protokol, erişilebilir bir sunucu merkezlidir; istemciler tam bir kopya tutmak yerine ihtiyaç duyduklarında veriyi sunucudan çeker.

• İstemci ile sunucu asimetriktir. Sunucu geçmiş ve blame sorularını yanıtlar, commit'ler oluşturur ve merge ile rebase işlemlerini yapar; istemci sınırlı bir yerel cache tutar, working dosyalarını düzenler, filesystem'i izler ve kendisi çok az hesaplama yapar.

• Kaynak kontrol aynı zamanda bir servis. İstemcinin yapabildiği her sorgu bir API üzerinden de sunulur; böylece CI job'ları ve dahili araçlar çoğu zaman yerel bir depoya hiç gerek duymaz. Anthropic, otomatik bisect ve revert pipeline'larının ölçekte bu ucuz programatik erişim olmadan pratik olmayacağını belirtiyor.

• Her şey yatay olarak ölçeklenir. Depo verisi dağıtıktır, bileşenler bağımsız ölçeklenir, deponun eksiksiz bir kopyası hiçbir yerde yok — sunucuda bile — ve packfile olmadığı için depo bakımı ortadan kalkar.

• Commit'ler ucuz, artımlı ve kilitsizdir. Commit, rebase ve merge işlemleri sunucu tarafında gerçekleşir, dolayısıyla push edilecek bir şey yoktur ve maliyetleri deponun değil, değişikliğin boyutuyla ölçeklenir. Branch ve tag gibi ref'ler, main ve release branch'leri dışında kullanılması tavsiye edilmez; çünkü küresel olarak paylaşılan durum büyüyen bir ölçekleme sorunudur.

• Working copy'ler isteğe bağlı ve sparse'tır. Yalnızca bir diff'e ihtiyaç duyan job'lar bunu sunucudan isteyebilir ve birçok write iş yükü tamamen API üzerinden çalışabilir. Diskte dosya gerektiğinde, sparse ve sanallaştırılmış checkout'lar sayesinde istemciler yalnızca gerçekten okudukları için ödeme yapar.

Sistemin içinde

Scion'un iş birimi, bir write-ahead log'a kayıt olarak eklenen ve bir git commit'inin taşıdığı şeylerin çoğunu içeren changeset'tir. Anthropic, projeyi AI'nın çift rolüne bir örnek olay olarak sunuyor: altyapısını zorlayan kodlama yeteneğinin aynısı, ölçeklenebilir bir yedek hızla inşa etmesini de sağladı.

Neden önemli

Scion, agentic coding'in yalnızca geliştirmeyi hızlandırmayıp araç zincirini yeniden şekillendirdiğinin şimdiye kadarki en net sinyallerinden biri. Ana akım sürüm kontrol, klavye başında bir insanı, çevrimdışı çalışabilen bir clone'u ve branch ağırlıklı bir iş akışını varsayar. Her zaman çevrimiçi agent'ler günde on binlerce değişiklik yazıp landing ettiğinde bu varsayımlar tersine döner ve üzerine inşa edilen altyapı sınıra dönüşür. Anthropic durumunun bugün uç noktada olduğunu ama aynı baskı noktalarının diğer yoğun AI kodlama aracı kullanıcılarına da geleceğine inanıyor. Çok büyük monorepo'lar için Piper ve Sapling emsal olurken, Scion, kaynak kontrolün agent-öncelikli olarak yeniden tasarlanmış erken bir örneği ve geliştirme yaşam döngüsünün diğer aşamalarının sırada neyi yeniden düşünmesi gerekebileceğinin bir önizlemesi.