Anthropic, günlük merge sayısı 30.000'e ulaşınca Git'in yerine kendi geliştirdiği Scion'a geçti

Anthropic, tüm monorepo'sunu Git'ten Scion'a taşıdı; Scion, yedi mühendis tarafından beş ayda içeride geliştirilen bir sürüm kontrol sistemi. Anthropic'in mühendislik yazısının dev.to'daki özetine göre bunun tetikleyicisi ölçek oldu: günlük merge sayısı Mayıs'ta kabaca 2.500 iken Eylül'de 30.000'in üzerine çıktı ve Git kurulumu artık bu yükü karşılayamadı.

Git'in boyutunu aşan bir monorepo

Göçün ardındaki sayılar alışılmadık. Habere göre Anthropic'in monorepo'sunun ana branch geçmişi yaklaşık 100 GB ve sıkıştırılmış bir working copy 25 GB'ı aşıyor. Yalnızca CI, agent sandbox'ları ve geliştirici makineleri sayılmadan günde yaklaşık 25 milyon checkout yapıyor. Geleneksel yöntemle çekildiğinde bu, günlük 600 PB'den fazla Git trafiği anlamına gelirdi.

Anthropic, birkaç yüz Git mirror'uyla ayakta kalmaya çalışıyordu ama geçici çözümler kötüleşti. Mirror seed'ler yenilemeler arasında ana branch'in gerisinde kalıyordu; shallow clone ve promisor remote gibi teknikler ise diff ve blame gibi geçmişe bağımlı işlemleri kırılgan hale getiriyordu. Dev.to yazarının dediği gibi, her patch sürekli bakım gerektiren yeni bir şey ortaya çıkarıyordu.

Scion nasıl çalışıyor

Scion, Git'in temel varsayımını tersine çeviriyor. Git her istemciyi çevrimdışı ve bağımsız kabul eder; her clone tüm depoyu barındırır. Anthropic'te istemcilerin neredeyse tamamı hep çevrimiçi olan agent'lar olduğu için Scion asıl işi sunucuya taşıyor: commit'leri oluşturan, diff'leri hesaplayan, merge base'lerini bulan ve blame çalıştıran sunucu; istemci yalnızca dosyaları diske yazıyor ve ihtiyacı olanı istiyor.

İş birimi commit değil "changeset". Bir changeset, ebeveynine göre değişiklikleri ve blob storage'daki sıkıştırılmış dosya içeriklerine işaretçileri kaydeder. Packfile yoktur ve push yoktur; commit'ler ve rebase'ler sunucu tarafında gerçekleşir. Dikkat çekici bir diğer nokta, working copy'nin isteğe bağlı olması: yalnızca bir diff'e ihtiyaç duyan bir CI job'ı sunucuya sorabilir ve checkout'u tamamen atlayabilir; diskte dosyalar kaçınılmaz olduğunda ise istemci sparse veya sanallaştırılmış checkout'lar yapar ve yalnızca okuduğuna ödeme yapar.

Depoun tamamen fiziksel bir kopyası hiçbir yerde, sunucuda bile yoktur. Veri dağıtıktır ve içerik adreslidir; saklanan nesneler hiçbir zaman değişmediği için serbestçe önbelleklenebilir ve sistem yatay olarak ölçeklenebilir.

Rakamlar ve bir uyarı

Anthropic, Scion'un altyapı ayak izini 200 kat küçülttüğünü ve CI checkout sürelerini dakikalardan saniyelere indirdiğini bildiriyor. Dev.to yazarının önemli bir uyarısı var: 200x rakamı, neredeyse hiçbir başka ekibin kullanmadığı birkaç yüz mirror'luk önceki kurulumla karşılaştırılarak ölçülmüş. Günde birkaç yüz değişikliği merge eden ekipler için Git hâlâ gayet uygun; Scion ise ne açık kaynak ne de genel kullanım için tasarlanmış.

Kısıt katmanı olarak insanlar

Anthropic'in yazısındaki çarpıcı itiraflardan biri, yazıda da vurgulandığı gibi, mühendislerin Claude'un çoğu zaman kendilerinden daha iyi kod yazdığını ve rollerinin çoğunlukla Claude'a "hayır" demeye indirgendiği. Agent'lar bazen baştan hiç izin verilmemesi gereken bir deseni karşılamak için temel sistem kısıtlarını ihlal ediyordu. Dev.to yazarısı bunu, insanların kod yazarı olmaktan çıkıp kısıt katmanına dönüşmesi olarak çerçeveliyor; mühendislik işlerinin nasıl tanımlandığına dair rahatsız edici sonuçları olan bir kayma bu.

Neden önemli

Bu, bir şirketin araçları hakkındaki bir hikayeden çok, yapay zeka üretimi kod hacminin standart altyapıya ne yaptığına dair bir uyarı. Git, kodu yavaş yazan, çoğu zaman çevrimdışı olan insanlar için tasarlandı. Agent'ların yönlendirdiği geliştirme her iki varsayımı da ortadan kaldırıyor ve Anthropic'in belirttiğine göre diğer ekiplerin benzer duvarlara aylar içinde çarpması bekleniyor. Şirket aynı zamanda genel sorunu fiilen GitHub ve GitLab'a devretmiş durumda; bu da sektörün varsayılan sürüm kontrol yığınının yeniden düşünülmesi gerekebileceğine işaret ediyor. En az bunun kadar önemli olanı ise mühendisin işinin yeniden tanımlanması: makine çıktısını hiçbir insan iş akışının tasarlanmadığı bir hızda incelemek, kısıtlamak ve veto etmek.