Anthropic'ın yapay zekâ biyoloji laboratuvarı ilk keşfini iddia ediyor, biyologlar itiraz ediyor

Anthropic'ın laboratuvarı ve iddia edilen ilk bulgu

Anthropic, Claude agent'ların biyolojideki zor problemleri incelediği, insan bilim insanlarının ise agent'ların önerdiği deneyleri yürüttüğü bir moleküler biyoloji laboratuvarı kurdu. MIT Technology Review'nun aktardığına göre şirket, bu düzenin ilk keşfini ürettiğini duyurdu.

Ayrıntılar önemli. MIT Technology Review'ya göre 950 agent'tan oluşan bir sistem 21 saat çalıştı ve bilinen bir enzim çevresinde tekrarlayan bir örüntü ortaya çıkardı. Bu daha önce görülmemiş bir dizilim değildi; agent'lar halihazırda literatürde kayıtlı bir şeyin çevresindeki yapıyı işaretledi, ancak Anthropic söz konusu örüntünün daha önce kataloglanmadığını söyledi. Şirketin duyurusu, tıbbı yeniden şekillendiren gen düzenleme teknolojisi CRISPR'a giden gözlemlere bir benzetme yaptı ve bu da sonucu, açıklanan altta yatan bulgudan çok daha önemli gösterdi.

Biyologlar itiraz ediyor

Bu çerçeveleme araştırmacıları rahatsız etti. MIT Technology Review, biyolog Lucas Harrington'ın viral olan ve daha sonra ilaç şirketi Eli Lilly'nin yönetim kurulu başkanı ve CEO'su tarafından da desteklenen bir paylaşımını öne çıkarıyor; Harrington, garip bir gen ve tekrar kümesi fark etmenin çoğu zaman işin kolay kısmı olduğunu savunuyor. Zor olan ve keşfi asıl tanımlayan iş ondan sonra gelir: sistemin gerçekte ne yaptığını belirlemekte. Bu ölçüte göre agent'lar bir atılım gerçekleştirmek yerine faydalı bir eleme işini halletti.

Yazının daha geniş kapsamlı noktası şudur: Bir makine için yenilik, bir alan için yenilikle aynı şey değildir. Bir yapay zekâ sistemi, devasa biyolojik veri setlerinde hiçbir insanın yardımsız fark edemeyeceği bir örüntüyü gerçekten tespit edebilir ve sonuç yine de çalışan biyologlar için rutin, şaşırtıcı olmayan ya da sadece önemsiz olabilir.

Öncelik üzerinde bir anlaşmazlık

İddia, doğrudan bir meydan okumayla da karşılaştı. MIT Technology Review'nun aktardığı New York Times'a göre Kopenhag Üniversitesi'nden biyolog Mario Rodríguez Mestre, hafta sonu ekibinin aynı örüntüyü çoktan bulduğunu söyledi. Kendi araştırmasında düzenli olarak Claude kullanan Mestre, Anthropic'ın ekibinin bu içgörüyü o konuşmalardan alıp almadığını merak ettiğini belirtti. Anthropic bunu reddediyor, ancak Mestre Claude'yu tamamen bıraktığını söylüyor.

Araç mı, kaşif mi

MIT Technology Review, daha derindeki sürtünmeyi yapay zekâ şirketlerinin sistemlerini nasıl sunduğunda görüyor. Şirketler bunları mikroskop veya süperbilgisayarlarla kıyaslanabilir araçlar olarak pazarlamıyor, tersine sistemlerin kendi başlarına keşif yaptıklarında ısrar ediyor. Bu tutum, bilimin tipik olarak nasıl ilerlediğiyle, yani tek başına yapılan keşif eylemleri yerine iş birliği ve giderek genişleyen bir araç setiyle ilerlemesiyle çelişki içinde.

Bu çerçeveleme aynı zamanda takdiri hak eden işi küçümsüyor, diye savunuyor yazı. Yaklaşık 200.000 adayı, üzerinde çalışmaya değer birkaç tanesine indirmek gerçek bilimsel emektir ve bunu genel amaçlı bir sohbet botunun, insan yönlendirmesi ve deneyleri insanların yürütmesi olsa bile, başarmış olması kayda değer. Ancak ölçüt Claude'nun kendisinin bir şey keşfedip etmediği hâline geldiğinde, nüans ikili bir hükme çöküyor: ya zafer ya hiç.

Aynı dinamik görünen başarıların ardından da yaşanıyor. Ayın başlarında OpenAI, agent'larının bir milyon dolarlık bir matematik problemini çözdüğünü söylemişti. Haftalar sonra, MIT Technology Review'nun belirttiğine göre şüpheciLER, o özel sonucun matematikçilerin gerçekten önem verdiği sonuç olup olmadığını sorgulayan bir makale dolaşıma soktı. O makale çözümün yanlış olduğunu iddia etmiyordu. Modellerin kendi çalışmasına atıfta bulunmadan yararlandığı yönündeki bir matematikçinin suçlamasıyla birleşince, okurlar ya OpenAI'nin hile yaptığını ya da sonucun önemli olmadığı sonucuna varmakta kaldı. Belki de ikisi birden.

Neden önemli

Bu olay aslında yapay zekâ destekli bilimin hange ölçütlerle değerlendirileceğiyle ilgili. Aşırı iddialar alan uzmanlarından tepki çekiyor, güveni aşındırıyor ve gerçek bir ilerleme geldiğinde bile kamuoyunu daha şüpheci hâle getiriyor. Öte yandan yetersiz atıf da, büyük ölçekli aday eleme gibi görevlerdeki gerçek yetenek kazanımlarını gölgeliyor. Harrington'ın önerdiği çözüm, yapay zekâ şirketlerinin şimdiden çıtayı yüksek belirlemesi; böylece bir yapay zekâ gerçekten temelden yeni bir biyolojik mekanizma ortaya çıkardığında herkes büyüklüğünü fark eder. MIT Technology Review'nun kuru bir dille belirttiği gibi, Sam Altman ile Dario Amodei birbirlerini geçmeye çalışırken, bu akıllarına gelecek son şey olabilir.