Bir site yapay zekâ ajanları için WebMCP tool'larını nasıl ekledi: çalışan kodlarla

Müşterileri için WebMCP entegrasyonları geliştiren bir ekip, teknolojiyi kendi web sitelerine ekleme sürecini, yayınladıkları kodlarla birlikte adım adım anlatan bir yazı paylaştı. UnlockLive tarafından dev.to'da yayınlanan yazı, canlı bir hizmet sayfasına kaydedilen üç aracı ve aynı adımı atmayı düşünenler için bir dizi pratik uyarıyı belgeliyor.

WebMCP neyi değiştiriyor

Günümüzde çoğu yapay zekâ ajanları web sitelerini, hiçbir talimatı olmayan bir insan gibi kullanıyor: sayfayı yüklüyor, hangi kontrolün muhtemelen ne yaptığını çözmeye çalışıyor ve tıklıyor. Bir popup, yeniden tasarım ya da yerleşim değişikliği bütün bu yaklaşımı çıkmaza sokabiliyor. Önerilen bir web standardı olan WebMCP farklı bir sözleşme sunuyor: sayfa, açıklamalar ve input şemalarıyla birlikte adlandırılmış araçlar kaydediyor ve ajan, niyeti arayüzden tahmin etmek yerine bu araçları doğrudan çağırıyor.

Yazıya göre standart henüz çok erken aşamada: Ekim 2026 itibarıyla Chrome'da bir flag arkasında ve origin trial olarak geliyor; Firefox ve Safari ise henüz bir destek duyurusu yapmış değil.

Üç araç, önce read-only

Ekip, sunulan yüzeyi bilinçli olarak küçük tutmuş. get_webmcp_services şirketin paketlerini ve iletişim bilgilerini döndürüyor. answer_webmcp_question sayfada zaten mevcut olan SSS bölümünde arama yapıyor ve en fazla üç eşleşen kaydı döndürüyor. prepare_audit_request ziyaretçi için bir denetim formunu dolduruyor ama hiçbir şey göndermiyor — formu kişi gözden geçiriyor ve gönder tuşuna kendisi basıyor.

Üç aracın ikisi read-only ve yazarlar başlangıç noktası olarak bunu öneriyor: sorgulama araçları en az riski ve acil değerin büyük kısmını taşıyor.

Kodun içindeki desenler

Destek kontrolü, API'nin kendisindeki değişimleri yansıtıyor. 2026 boyunca giriş noktası navigator.modelContext'ten document.modelContext'e taşındığı için kod hangisi varsa onu okuyor ve registerTool bir fonksiyon değilse sessizce çıkıyor. WebMCP bulunmayan tarayıcılardaki sayfalar her şeyi sadece atlıyor.

Kayıt işlemi, registerTool() için tek bir çağrıdan oluşuyor: bir isim, insanlar için değil ajan için yazılmış bir açıklama, bir input şeması, readOnlyHint: true gibi annotation'lar ve bir execute fonksiyonu. SSS araması bilinçli olarak mütevazı: gelen sorunu token'lara ayırıyor, her SSS kaydını anahtar kelime örtüşmesine göre puanlıyor ve en iyi üç sonucu JSON olarak döndürüyor. Yazarlar, aracın yalnızca sayfanın zaten elinde tuttuğu veriyi yeniden paketlediğine dikkat çekiyor; bu da tasarımı gereği doğru kalmasını sağlıyor.

Duruma dokunan tek araç olan denetim formu ise özenle korunuyor. execute fonksiyonu, kırpılmış alan değerlerini taşıyan özel bir uwm:prefill event'i tetikliyor, formu görünür alana kaydırıyor ve ajana gönderme işini ziyaretçinin yapacağını söyleyen bir dize döndürüyor. Yazarların kuralı şu: mesaj gönderen, bir şey rezerve eden ya da sepeti değiştiren her şey ziyaretçinin onayına ihtiyaç duyar; sunucu da izinleri eskisi gibi zorlamaya devam eder.

JavaScript'siz bir kestirme

Yazı ayrıca bildirimsel bir yol da gösteriyor. Sıradan bir HTML form elementine toolname ve tooldescription öznitelikleri eklemek o formu bir araca dönüştürüyor; tarayıcı alanları doldurup gösteriyor ve varsayılan olarak tuşa yine ziyaretçi basıyor.

Yazarların size önce söyleyeceği şeyler

Uyarılar kod kadar somut. WebMCP'nin arama sıralamalarını etkilediğine dair bir kanıt yok; dolayısıyla bu bir trafik hamlesi olarak sunulmamalı. Ayrıca uzak bir MCP sunucunun yerine geçmez: WebMCP sayfanın içinde, ziyaretçinin oturumunda çalışır; MCP sunucu ise altyapınızda, yapay zekâ uygulamaları için çalışır. Yazarlar, bugün az sayıda ajanın kullandığı ve API'nin hâlâ değişebileceği göz önüne alındığında, bu işi bir hazırlık olarak görmeyi öğütlüyor. Her şeyden önce, bir araç üzerinden asla yönetim işlevlerini ya da başka bir müşterinin verisini açığa çıkarmayın.

Ticari bir not: yazarlar WebMCP entegrasyon hizmetleri satıyor ve sayfaları kayıtlı araçlar için tarayan ücretsiz bir denetleyici sunuyor. Teknik tavsiye kendi başına ayakta duruyor; ama bu heyecanın arkasında bir iş var.

Neden önemli

Ajan temelli gezinme yaygınlaşırsa, tipli ve belgelenmiş araçlar sunan siteler otomatik istemcilere, görüntü temelli tahminlere güvenilir bir alternatif sunar — ve ajanların neler yapıp neler yapamayacağı konusunda bir miktar kontrolü geri kazanır. Bu yazı, denemenin maliyetinin düşük olduğunu gösteriyor: birkaç satır JavaScript ya da iki HTML özniteliği, varsayılan olarak read-only ve desteklenmeyen tarayıcılarda sessiz bozulma. Ajan geliştiricileri içinse sözleşmenin öbür tarafını çiziyor: DOM'u tersine mühendislikle çözmek yerine çağırabilecekleri şemalar ve açıklamalar. Açık soru şu: bugün esas olarak tek bir tarayıcının origin trial'ı olarak var olan bir standart, iki tarafın da üzerine inşa edebileceği kadar istikrar kazanacak ve yayılacak mı?