Blume, tekrarlanan kodlama ajanı düzeltmelerini kalıcı kurallara dönüştürüyor

Blume ne yapıyor

Peder adlı bir geliştirici, Blume adlı ücretsiz bir masaüstü uygulaması yayınladı. Uygulama, makinenizdeki kodlama ajanı oturumlarını izliyor ve tekrar tekrar yaptığınız düzeltmeleri kalıcı kurallara, hook'lara ve skill'lere dönüştürüyor. dev.to'daki tanıtım yazısına göre uygulama Claude Code, Codex ve Cursor ile çalışıyor; macOS, Linux ve Windows'ta çalışıyor ve her şeyi yerel olarak işliyor — hiçbir kod veya sohbet kaydı makineden çıkmıyor. Bu hafta Product Hunt'ta yayınlandı.

Yazı, sorunu "agent drift" (ajan kayması) olarak tanımlıyor: yeni bir oturumdaki ajan, bir insanın daha önce açıkladığı konvansiyonları unutuyor; böylece mimari desenler veya artık debug kayıtlarıyla ilgili aynı düzeltmeler tekrar tekrar yazılıyor. Geleneksel çözüm CLAUDE.md, AGENTS.md veya Cursor kurallarını elle korumaktır; ancak yazar bu disiplinin birkaç hafta içinde aşındığını savunuyor. Yazı, Claude Code'un yaratıcısı Boris Cherny'nin tavsiyesine değiniyor — ajan bir hata yaptığında, düzeltmeyi kendi bağlam dosyasına yazdırın — ve bunu istikrarlı şekilde uygulayan neredeyse hiç kimsenin olmadığını belirtiyor. Naif alternatif, her düzeltmeden sonra ajana bir kural ekletmek, ajanı yavaşlatan, çalıştırmayı pahalılaştıran ve kendi bağlamını izleme olasılığını azaltan, çelişen tek seferlik talimatlarla sürekli büyüyen bir dosya üretir.

Bir şeyin kural olmasına nasıl karar veriyor

Blume, ajanların zaten diskte sakladığı oturum geçmişlerini okuyor ve üç tür sinyal arıyor: ajanın yaptığı bir şeyi geri alan doğrudan düzeltmeler; kısa ve tırmanan mesajlarla ya da basit bir görevde alışılmadık derecede yüksek token harcamasıyla ifade edilen hayal kırıklığı; ve testleri çalıştırma hatırlatmaları gibi daha yumuşak, tekrarlayan yönlendirmeler. Bu sinyalleri temaya göre kümeleyerek, bir küme belirli bir eşiği aştığında somut bir değişiklik öneriyor — bağlam dosyası için bir kural, otomatik çalışan bir hook veya kullanıcının sürekli yeniden açıkladığı bir iş akışını paketleyen bir skill.

Eşikler bilinçli olarak muhafazakâr: aynı tematik kümede beş tekrar, veya hayal kırıklığı sinyali ya da anormal token kullanımı taşıyan, yani "acı" olarak sınıflandırılan iki tekrar. Bunun altındaki her şey öneri değil, gözlem olarak kalıyor. Yazar, Product Hunt'taki tek seferlik geri bildirimlerin çok erken kalıcı kurallara dönüşmesiyle ilgili soruları yanıtlarken, sistemin tek bir mesajı yargılamadığını — tekrarın oluşmasını beklediğini söylüyor. Tek bir sinir bozucu oturum sadece bir veri noktasıdır; aynı hayal kırıklığının üç kez ortaya çıkması bir kural kazandırır.

Her öneri açık insan onayı gerektirir ve onay olmadan yapılandırmaya hiçbir şey yazılmaz. Her önerinin arkasındaki oturum anlarından oluşan kümeyi gösterir; böylece kullanıcı onaylamadan, düzenlemeden veya reddetmeden önce kanıtı inceleyebilir.

Günlük kullanımda ne yapıyor

Ana ekran, makinedeki her ajan oturumunu ve durumunu listeliyor — çalışıyor, bitti veya onay bekliyor — böylece terminalleri izlemeden birkaç oturum aynı anda yürütülebiliyor. Bunun arkasında uygulama, projeler genelinde ajan davranışını şekillendiren dosyaları haritalıyor: kurallar, skill'ler, hook'lar ve MCP sunucuları. Yazar, erken kullanıcılardan çoğunun bu dosyalardan kaç tane sahip olduğunu ya da hangilerinin hâlâ okunduğunu bilmediğini söylüyor. Blume ayrıca Claude Code ve Codex plan kullanımını haftalık limitlere karşı takip ediyor; ancak yazar bunu en az ilginç özellik olarak nitelendiriyor. Bir kurulumun zamanla iyileşip iyileşmediğini gösteren bir analitik görünümü hâlâ geliştirme aşamasında.

Yazı sınırlamalar konusunda açık sözlü. Blume bir CLI değil masaüstü uygulaması, dolayısıyla CI hataları için betiklenebilir değil. Yararlı bir şey söyleyebilmesi için bir iki haftalık gerçek oturum geçmişine ihtiyaç duyuyor; bu da onu yepyeni projelerde işe yaramaz kılıyor. Ve sıkı, elle ayarlanmış bir bağlam dosyasını zaten koruyan tek başına çalışan geliştiriciler buna ihtiyaç duymayabilir; çünkü sorun, bir kod tabanında yer alan oturum, katkıda bulunan ve ajan sayısıyla büyüyor.

Neden önemli

Bağlam dosyaları sessizce yapay zekâ destekli geliştirmenin yapılandırma katmanı haline geldi ve iki tanıdık şekilde başarısız oluyor: elle bakım bayatlıyor, naif otomasyon ise sınırsız gürültüye dönüşüyor. Blume'nin bahsi, cevabın zaten veride olduğu — oturum geçmişleri, insanların hangi düzeltmelere gerçekten önem verdiğini ortaya koyuyor, çünkü insanlar kendileri için önemli olanı tekrarlar. Bu deseni madencilikle ortaya çıkarmak, muhafazakâr eşikler uygulamak ve onay döngüsünde bir insanı tutmak, makul biçimde desteklenen üç ajanın ötesine uzanabilecek bir tasarım. Yalnızca yerel işleme de önemli; çünkü oturum kayıtları, asla bir makineden çıkmaması gereken tescilli kod ve olgunlaşmamış fikirler içeriyor. Bu erken günler ve tek kaynaklı — bu bağımsız bir inceleme değil, bir geliştiricinin tanıtım yazısı — ancak araç, ajan iş akışlarındaki en yaygın şikâyetlerden birini hedefliyor: her oturuma, önceki oturumun zaten öğrendiğini yeniden öğretmek.