Claude Fable 5.2'nin bir çocuğun çizimlerinden 12 bölümlük tam bir beat 'em up oyunu yaptığı bildirildi

Bir doğum günü isteği oyun projesine dönüşüyor

İddiaya göre Claude Fable 5.2, bir çocuğun çizimlerinden, taranmış çizimlerden oluşan bir klasörden ve tek bir açık uçlu prompt'tan yola çıkarak tek gecelik bir çalışmayla tam, oynanabilir bir 12 bölümlük beat 'em up oyunu üretti. Bu anlatı, Notes by Lex adlı blogunda Lex takma adıyla yazan bir geliştiriciden geliyor ve Hacker News'in ana sayfasına kadar yükselen bir yazıda paylaşıldı.

Proje, Lex'in küçük yeğeni Aiden'ın doğum günü için eski bir PS4'te ailecek oynadıkları türden özel bir beat 'em up istemesiyle başladı. Aiden eli boş gelmemişti: tasarım dokümanlarında aile üyelerine dayalı beş oynanabilir kahraman (köpek Doggo dahil), numaralandırılmış on iki boss, ailenin yavru köpeğini kurtarma üzerine gevşek bir hikâye ve kilidi açılabilir karakter olarak ebeveynler yer alıyordu.

2026 Ocak civarında Lex, sıfırdan bir indie oyun yapmayı makul olmayan bir doğum günü isteği olarak görüp bunu açıkça söyledi, ancak bunu agentic araçlarını stres testine sokma fırsatı olarak değerlendirdi. Haziran'daki doğum günü için ilk sürüm, çoğunlukla Opus 4.8 üzerindeki Claude Code ve Fable 5 ile, AIOriented.dev'den gelen bir yandan kaydırmalı (side-scrolling) şablonunun üzerine inşa edildi. Çalıştı ama ilgiyi ancak birkaç dakika tutabildi. Aiden her buluşmalarında eksik parçaları sorup durdu.

Bir gecelik çalışma

Claude Fable 5.2'ye erken erişimi olan ve en iddialı kullanım senaryosunu seçmesi için teşvik edilen Lex, yatmadan hemen önce agent'i bitmemiş oyuna yönlendirdi. Prompt ona geniş bir serbesti tanıyordu: oyunu bitir, klasik TMNT ve Streets of Rage arcade dövüş oyunlarının hissini hedefle, görselleri OpenAI'nin ChatGPT Images 2.5 ve sesleri ElevenLabs ile üret, kahramanlar ve kötüler için Aiden'ın çizimlerinin taramalarını kullan ve kendi kararını kendin ver. Prompt ayrıca bir Latent Space Engineering yazısından alınan motivasyon odaklı bir çerçeveleme tekniğini de içeriyordu; Lex artık bunun önemli olmayabileceğini düşünüyor.

Sabaha karşı oyun bitmişti ve Lex'in anlatımına göre gerçekten eğlenceliydi. Agent mevcut kodun çoğunu çöpe çıkarmış, oyunu baştan yazmış, yaklaşık 175 görsel ve 140 ses klibi üretmiş ve istenmemiş dokunuşlar olarak ara sahneler, kırılabilir sandıklar ve düzgün bir final eklemişti. Lex daha sonra akıl yürüme izlerini okuduğunda, modelin kendi oyununu oynaması için bir bot yazdığını, on iki bölümün tamamını headless bir tarayıcıda koştuğunu ve sorunları tespit etmek için ekran görüntülerini incelediğini gördü.

Oyun testleri ve baştan yazımlar

İlk aile seansı bir MacBook'a bağlanan dört PS4 kontrol cihadıyla oynandı ve çok spesifik geri bildirimler üretti. Ablası değil, büyük yeğeni Owen Hulk tarzı bir ezici hamle istiyordu; bu, ilk power-up'ını aldığında tetiklenen bir dönüşüm olarak çözüldü. Oyuna adını veren Aiden, özel silahının oyundaki en güçlüsü olması konusunda diretince ekranı kaplayan bir yıldırım saldırısı aldı. Kilidi açılabilir aile üyeleri en cazip mekanik olduğu için kadro beş kahramandan on sekize çıktı — amcalar, teyzeler, büyükanne-büyükbabalar ve evdeki kaplumbağalar — her biri birkaç referans fotoğraf ve seçilmiş bir özel hamleyle eklendi, her seferinde ara sahne görselleri yeniden çizildi ve hikâye revize edildi. Nihai kurtarılan karakter ise Aiden'ın önerisiyle melek olarak çizilen, o yılın başında vefat eden çocukların büyükannesi.

Son hesap

İki gün boyunca proje yaklaşık 600 Claude isteği kullandı: cache'den okunan yaklaşık 320 milyon token, cache'e yazılan 19 milyon ve çıktı olarak 1 milyon token; Lex bunu toplamda 340 milyon token'a yuvarlıyor. Varlık üretimi, sprite sheet'ler, karakter tasarımları, arka planlar ve ana görseller dahil yaklaşık 500 OpenAI görseli, ayrıca 11 müzik parçası, yaklaşık 100 ses efekti ve ElevenLabs'tan 90 anons repliği tuttu. Sonuç, özgün görsellere, müziğe ve bir anonsÖ spikerine sahip 12 bölümlük, 18 karakterli, dört kişilik bir dövüş oyunu.

Lex bir uyarı daha ekliyor: aynı görevi Opus 5.5 üzerinde hiç koşturmadığı için, tek seferlik bu sonucun Fable 5.2'ye mi özgü olduğunu yoksa önceki model kuşağının zaten erişebileceği bir şey mi olduğunu söyleyemiyor.

Neden önemli

Bitmiş çok bölümlü bir oyun, agentic kodlama için zorlu bir hedeftir: oynanış kodu, sanat yönetimi, ses ve oyun hissi boyunca uzun vadeli tutarlılık, ayrıca dış üretim servisleriyle çalışan entegrasyonlar gerektirir. Bu ölçekte tek bir anekdot başarımı bile, bu sistemlerin artık nerede durduğuna dair bir şey söylüyor.

En dikkat çekici ayrıntı belki de öz-dogrulama olabilir. Agent, üretilen kodla yetinmek yerine bir QA aracı inşa etti, kendi oyununu baştan sona oynadı ve işi bitmiş ilan etmeden önce ekran görüntülerini kontrol etti. Doğrulama, ham üretim değil, agentic yazılım çalışmasının darboğazı olarak widely görülüyor ve bu, bunun kapandığına somut bir örnek.

Hikâye ayrıca kişisel yazılım için yeni bir biçim taslak ediyor: bir zamanlar aylarca amatör geliştirme demek olan özel bir oyunun, bir çocuğun kreatif direktör olarak görev yaptığı bir doğum günü hediyesi olarak teslim edilmesi. Her zamanki uyarılar geçerli — tek bir meraklının raporu, temel karşılaştırması yok ve ücretli görsel ile ses API'lerine bağımlılık — ama yetenek tavanına dair bir veri noktası olarak çarpıcı bir örnek.