Güncellenen 2024 'Kubernetes the Hard Way' rehberi VirtualBox üzerinde tam bir cluster'ı sıfırdan kuruyor

Murat Cabuk, "Setting Up Kubernetes the Hard Way" eğitim yazısını dev.to üzerinde tek bir birleştirilmiş makale olarak yeniden yayımladı; yaklaşık iki yıl önce yazdığı 17 bölümlük seriyi güncelliyor. Yeni sürüm Kelsey Hightower'ın etkili "Kubernetes The Hard Way" rehberini yakından takip ediyor, ancak Hightower'ın son revizyonunda benimsediği çıplak metal ARM64 makine yerine x64 donanımı hedefliyor.

17 makaleden tek makaleye

Yazara göre orijinal seri aynı konuları çok daha derinlemesine ele alıyordu ve laboratuvar ortamları dört farklı şekilde kuruluyordu: LXD, KVM, Vagrant-Libvirt ve Vagrant-VirtualBox. Yazar, eski materyalin birçok konu için hâlâ okumaya değer olduğunu düşünüyor ve yeni makale, ek detayın önemli olduğu yerlerde o sayfalara geri bağlantı veriyor. 2024 güncellemesi kapsamı tek bir laboratuvar ortamına, VirtualBox ile Vagrant'a daraltıyor; böylece okuyucu boş bir makineden çalışan bir cluster'a tek bir kesintisiz okumayla ulaşabiliyor ve yol boyunca sorun giderme notları da ekleniyor.

Neler kuruluyor

Hightower'ın tanımladığı haliyle "the hard way" yaklaşımının özü, control plane ve worker bileşenlerini kubeadm, Ansible, RKE veya başka bir dağıtım aracı olmadan elle bir araya getirmektir. Hightower'ın orijinal rehberi ARM64'e geçmeden önce Google Cloud üzerinde çalışıyordu.

Cabuk'un sürümü güncel bir bileşim sabitliyor: kubectl, API server, controller manager, scheduler, kube-proxy ve kubelet için Kubernetes 1.30.3; altında runc 1.1.13 ile birlikte CRI uyumlu runtime olarak containerd 1.7.20; Kubernetes API'sine başvurmadan pod ve container'larda hata ayıklamak için crictl 1.30.1; ve cluster'ın durum deposu olarak etcd 3.5.15. Rehber, her bileşen için sertifika ve kubeconfig dosyalarının oluşturulmasını, servis birimlerinin yazılmasını ve servislerin başlatılmasını adım adım anlatıyor. Cabuk'un çerçevesiyle ifade edecek olursak, önemli olan nokta şu: tek bir sistem gibi görünen şeyi ayağa kaldırmak aslında birçok TLS ile güvenli hale getirilmiş servisi elle kurmayı gerektiriyor.

Laboratuvar ortamı

Cluster, bir Vagrantfile ile hazırlanan dört Ubuntu 22.04 sanal makinesi üzerinde çalışıyor: kurulum ve yönetim için kullanılan 192.168.56.31 adresindeki bir bastion host, 192.168.56.41 adresinde bir master node ve 192.168.56.51 ile 192.168.56.52 adreslerinde iki worker node. Her makine iki CPU, 2 GB RAM ve 10 GB disk alıyor; böylece laboratuvar sıradan bir dizüstü bilgisayarın ulaşabileceği sınırlar içinde kalıyor. Cabuk, derin Vagrant bilgisi gerekmediğini belirtiyor — Vagrant ve VirtualBox kurup vagrant up komutunu çalıştırmak topolojiyi çevrimiçi hale getirmek için yeterli.

Betiklerin hallettiği ön koşullar

Vagrantfile içine gömülü shell betikleri makineleri otomatik olarak hazırlıyor: aralarında parolasız root SSH'yı etkinleştiriyor, swap'ı kapatıyor, NTP'yi kurup senkronize ediyor ve socat, conntrack ve ipset gibi yardımcı paketleri ekliyor. Sadelik için laboratuvar alt ağında güvenlik duvarı kapalı bırakılıyor; ancak yazar, gerçek bir dağıtımda açılması gereken portlar için okuyucuları resmi Kubernetes dokümantasyonuna yönlendiriyor. Ayrıca daha büyük veri merkezlerinde çıplak host adları yerine DNS adlarını tercih etmek ile pod ve servis alt ağlarını ağ seviyesinde engellemek gibi üretime yönelik tavsiyeler de veriyor; ama bir üretim ortamının laboratuvarın kapsadığından çok daha fazlasını gerektirdiğini de kabul ediyor.

Neden önemli

Mühendislerin çoğu bugün Kubernetes'e GKE, EKS veya AKS gibi yönetilen servisler aracılığıyla ya da sertifikaların, etcd'nin ve kubeconfig dosyalarının gözden uzakta üretildiği kubeadm üzerinden dokunuyor. Bu kolaylık, API katmanının altında bir şeyler bozulduğunda bir yük haline geliyor. Bu tür rehberler ve köklerini aldıkları Hightower'ın özgün rehberi, parçaların gerçekte nasıl birbirine bağlandığını anlamanın en hızlı yolları arasında olmaya devam ediyor ve içerik, CKA gibi sertifikasyon sınavlarının test ettiği şeylerle yakından örtüşüyor. Format da önemli: uzun eğitim serileri birçok sayfa boyunca güncelliğini yitirebiliyorken, sürümleri sabitlenmiş tek bir güncellenmiş makale öğrenenlere takip edebilecekleri güncel, doğrusal bir yol sunuyor.