deniz.in

Piyasalar

Hava durumu

Hava durumu yükleniyor

· kaynak Hacker News – Front Page (native)

Hatalı Base64 girdisi, OpenJDK'nın x86-64 kod çözücüsünde uzaktan kod çalıştırmayı mümkün kılıyor

Bir araştırmacı, OpenJDK'nın Base64 intrinsic'indeki hatalı hesaplanan bir yazma maskesinin, bozuk girdiyi sınırlar dışı yazmaya, heap sızıntısına ve tam bir uzaktan kod çalıştırmaya nasıl dönüştürdüğünü gösteriyor.

Hatalı Base64 girdisi, OpenJDK'nın x86-64 kod çözücüsünde uzaktan kod çalıştırmayı mümkün kılıyor

Ne oldu

Bir güvenlik araştırmacısı, OpenJDK'da uzaktan kod çalıştırmaya imkan veren tam bir exploit zinciri yayınladı; tetikleyici, bozuk Base64 girdisinden daha egzotik bir şey değil. Yazar Quang Luong, calif.io'daki yazısında soruna "Java4Shell" adını verdi ve yazı Hacker News'in ana sayfasına ulaştı. Kök neden, HotSpot'un x86-64 Base64 intrinsic'indeki sınırlar dışı bir yazma; etkilenen sürümlerde bu, heap manipülasyonuyla bellek ifşasına ve keyfi kod çalıştırmaya yükseltilebiliyor.

Hatanın içinde

Intrinsic'ler, JVM'in özel CPU talimatları kullanarak sıradan derlenmiş kodun yapabileceğinden daha hızlı çalışan, elle optimize edilmiş yordamlardır. Yazıya göre x86-64 Base64 intrinsic'i girdiyi önce 256 baytlık bloklarla, sonra 64 baytlık bloklarla geziyor ve 64 bayttan kısa girdiler için VMOVDQU8 talimatına güveniyor. Bu talimat, hangi baytların belleğe yazılacağını tam olarak belirleyen 64 bitlik bir maske alıyor.

Maske aritmetiği Base64 dolgusunu yanlış işliyor. Çıktı uzunluğu girdi uzunluğundan türetiliyor ve ardından sondaki her '=' karakteri için bir azaltılıyor. Kalan girdi dolgu ağırlıklı biçimlerden birini alırsa — '=', '==', 'X=', 'X==', 'XY=' veya '===' — hesaplanan çıktı uzunluğu zaten sıfır olduğu için çıkarma işlemi -1 veya -2'ye taşarak altına iniyor. Ardından gelen bit maskeleme adımı, bu altta taşmış değerle karşılaşınca tamamı birlerden oluşan bir yazma maskesi üretiyor ve talimat, gerçek buffer boyutundan bağımsız olarak 64 baytın tamamını yazıyor.

Yazıdaki somut örnek: 64 'A' karakteri ve ardından '=' içeren 65 baytlık bir girdi, runtime'ın 50 baytlık bir çıktı buffer'ı ayırmasına yol açıyor, ancak 64 bayt, ayırmanın sonunun ötesinde, 48 ofsetinden başlayarak yazılıyor. OpenJDK 17'de bu kod yoluna daha yüksek bir eşikte ulaşılıyor, bu yüzden tetikleyici 64 yerine 128 'A' karakteri ve ardından '=' oluyor.

Sabit bir üzerine yazmadan kod çalıştırmaya

Yalnızca üzerine yazma neredeyse işe yaramaz görünüyor. Yalnızca ilk bayt tamamen kontrollü, ikinci bayt kısmen, 2 ile 63 arasındaki baytlar ise kontrol dışı — 48 ile 63 arasındaki baytlar her zaman aynı değer (0x9a). Yalnızca yazmanın nereye düşeceği kontrol edilebilir.

Yazar, klasik bir JavaScript motoru istismar tekniğini ödünç aldı: komşu bir dizinin uzunluk alanının üzerine yazmak; bu dizi daha sonra saldırganın seçtiği baytları kabul etmeye devam ediyor. Bu, sabit üzerine yazmayı sınırlı, seçilmiş değerli doğrusal bir yazmaya dönüştürüyor. İçeriği bir yanıta geri kopyalanan ikinci bir diziyi bozmak ise sınırlar dışı okuma sağlıyor ve yazarın "JavaBleed" adını verdiği bir heap ifşası üretiyor — bu, kod çalıştırma gerçekleşmeden önce kişisel verileri, özel anahtarları ve token'ları ifşa edebilir.

Doğru komşuları hizalamak, G1 çöp toplayıcıya karşı heap groomingle dikkat gerektiriyor. İlk katman, dizi boyutlarını ayarlayarak ayırmaları thread-local allocation buffer'ların dışına yönlendiriyor; ikinci katman, kod çözücü çıktısına birkaç olası kurban vermek için birden çok dizi çifti spreyliyor — yazarın açıkça "spreyle ve umut et" diye nitelediği bir yaklaşım. Bu primitiflerden yola çıkan yazı, JVM'i ayakta tutmak için hasarlı nesneleri onarıyor, uygulama mantığına yalnızca veri odaklı saldırılar düzenliyor ve kod çalıştırma için Code Cache'e ve JVM kancalarına ulaşan keyfi yazmalara yükseliyor.

Yapay zekâ destekli bir denetim

Keşif hikâyesinin kendisi de dikkat çekici. Luong, bir telefon üreticisinin Android runtime'ına karşı sıfır tıklamalı bir exploit bitirdikten sonra OpenJDK'ya yöneldiğini ve karmaşıklığın sınırların kesiştiği alanlara odaklandığını yazıyor: JIT derleyicisi, intrinsic'ler, geniş erişilebilirliğe sahip API'ler ve kriptografi. Denetimi Codex adlı bir yapay zekâ kodlama ajanına devrettiğini ve aracın Base64 kod çözücüdeki bellek bozulmasını ortaya çıkarmasından önce çoğu erken bulgunun kullanılamaz olduğunu söylüyor.

Neden önemli

Base64 kod çözme Java servislerinde her yerde — token'ları, yüklemeleri ve API payload'larını işliyor — ve bu hata uygulama kodunda değil, platformun optimize edilmiş hızlı yolunda duruyor. Bir dağıtım, kendi içinde hiçbir kusuru olmadan açık olabilir; etkilenen bir sürümde saldırgan tarafından sağlanan girdiyi kod çözmek yeterli. Etki ayrıca aşamalı: kod çalıştırmaya kadar ilerlemeyen denemeler bile sır tutan heap içeriklerini sızdırabilir. Yazı, elle ayarlanmış intrinsic kodunun zengin bir denetim hedefi olmaya devam ettiğini, yapay zekâ araçlarının artık ciddi güvenlik açığı araştırmalarının işleyen bir parçası olduğunu ve Java servisleri çalıştıran operatörlerin JDK sürümlerinin etkilenip etkilenmediğini kontrol edip düzeltmeler mevcut olduklarında uygulamaları gerektiğini hatırlatıyor.

  • #security
  • #java
  • #openjdk
  • #vulnerability
  • #memory-safety

İlgili yazılar