deniz.in

Piyasalar

Hava durumu

Hava durumu yükleniyor

· kaynak dev.to (home feed)

Microsoft Agent Framework'ün kötücül PyPI sürümleri, eşleşen git commit'leri olmadan ortaya çıktı

Microsoft'un Agent Framework paketinin kötücül sürümleri, depoda eşleşen bir değişiklik olmadan PyPI'ya düştü ve Python başlangıcında cloud kimlik bilgilerini topladı. Kayıt defterleri ile kaynak kontrol arasındaki bu kopukluk, kullanıcıları savunmasız bırakıyor.

Microsoft Agent Framework'ün kötücül PyPI sürümleri, eşleşen git commit'leri olmadan ortaya çıktı

Ne oldu

dev.to'da yayımlanan bir analize göre, Microsoft'un Agent Framework paketinin 1.26.1 ve 1.26.2 sürümleri, Python yorumlayıcısı başlar başlamaz cloud kimlik bilgilerini çalmak için tasarlanmış kodla PyPI'ya yüklendi. Ancak projenin GitHub deposunda olağan dışı hiçbir şey yok: eşleşen commit'ler yok, temiz pull request'ler var ve dal koruması görünürde hiç kırılmamış. Kötücül kod yalnızca kayıt defterinde var, kaynak geçmişinde değil — makalenin yazarının "hayalet commit" saldırısı olarak nitelendirdiği bir ayrışma bu.

Kayıt defteri depodan neden ayrışabiliyor

İnceleme, sorunun kaynak kontrol ile paket kayıt defterlerinin birbirine bağlanma biçiminden kaynaklandığını belirtiyor. PyPI, wheel gibi derlenmiş arşivler için bir depolama ve dağıtım hizmetidir; bir Git deposunun aynası değildir. Bir sürüm bir API token'ı veya bir OpenID Connect değişimi ile yüklendiğinde, PyPI yalnızca sunucunun o proje adı altında yayımlama yetkisinin olup olmadığını denetler. Wheel'i açıp karşılık gelen commit hash'ini bulmaz veya içindeki dosyaların incelenmiş kaynak satırlarla eşleştiğini doğrulamaz.

Bu ayrışma, çalınmış kimlik bilgilerinden kod çalıştırmaya giden doğrudan bir yol yaratır. Uzun ömürlü bir PyPI token'ı ele geçiren veya bir derleme ortamını ya da OIDC güven yapılandırmasını tehlikeye atan bir saldırgan, kendi altyapısında bir wheel oluşturabilir, bir başlangıç hook'u enjekte edebilir ve上游 depo temiz kalırken onu doğrudan indekse yükleyebilir.

Payload nasıl çalışıyor

Makalede açıklanan teslim mekanizması, Python'ın kendi başlatma dizisine dayanıyor. site-packages içine yerleştirilmiş hazırlanmış bir .pth dosyası, yorumlayıcının site modülü tarafından başlangıç sırasında taranır ve import ile başlayan her satır, uygulama kodu yüklenmeden önce çalıştırılır.

Payload, ardından ortamdaki gizli bilgileri okur — AWS_SECRET_ACCESS_KEY ve AZURE_CLIENT_SECRET gibi ortam değişkenleri, ~/.aws/credentials gibi dosyalar ve 169.254.169.254 adresindeki cloud metadata endpoint'i — ve bunları saldırganın kontrolündeki bir endpoint'e HTTP isteği başlığında sızdırır. İnceleme, tüm dizinin 15 milisaniyenin altında tamamlandığını tahmin ediyor ve yorumlayıcı başlatması sırasında çalıştığı için uygulama kodunun bunu engelleyemeyeceğini belirtiyor.

Provenance neden zorunlu değil

Doğal bir soru, PyPI'nın her güncelleme için doğrulanmış bir commit veya derleme provenance'ı neden zorunlu kılmadığıdır. Makale pratik sürtünmeye işaret ediyor: Python'da tekrarlanabilir derlemeler kırılgandır; zaman damgaları, derleme yolları ve native extension'lar, kaynak kod değişmese bile arşiv hash'lerini kolayca değiştirir. Ayrıca birçok geliştirici dizüstü bilgisayarlardan, özel runner'lardan veya GitHub dışı workflow'lardan yayımlıyor ve evrensel provenance kapıları acil güvenlik yamalarını yavaşlatırdı. Bu nedenle provenance isteğe bağlı kalıyor ve doğrulanmamış yüklemelerin geçmesine izin veren de tam bu.

Makale ne öneriyor

dev.to yazısı mevcut denetimleri sıralıyor. Uzun ömürlü API bearer token'ları en zayıf seçenek, çünkü sızdırılan tek bir gizli anahtar, iptal edilene kadar her yerden yükleme yetkisi verir. OIDC Trusted Publishing ile birlikte provenance attestasyonları ise en güçlü yayımcı tarafı önlemdir, çünkü kısa ömürlü kimlik bilgileri yalnızca belirli bir depoya ve workflow çalışmasına verilir ve artifact'in özetini derleme meta verilerine bağlar. Bununla birlikte OIDC de başarısız olabilir: workflow izinleri fazla genişse, tehlikeye atan bir bağımlılık derleme hattı içinde çalışıyorsa veya workflow yapılandırmasının kendisi değiştirilmişse.

Tüketici tarafında öneri, sürümleri --require-hashes ile kriptografik hash'ler üzerinden sabitlemek ve sabitlenmemiş bir pip install çalıştırmak yerine yeni sürümleri aynalamak veya benimsemeyi geciktirmektir. İndirmeye güvenmek bir savunma değildir: kaldırma yalnızca yayımdan sonra gerçekleşir; bu nedenle CI işleri, container derlemeleri ve geliştirici kabukları, yükleme ile kaldırma arasındaki pencerede kötücül bir wheel'i çekip çalıştırabilir.

Neden önemli

Bu olay, temiz bir deponun artık bir sürümün güvenli olduğunun kanıtı olmadığını gösteriyor. Yükleme yetkisi ile commit geçmişi ayrı sistemlerdir ve bu boşluğu kapatan bir saldırgan, paketi kuran her ortamda — özellikle de ortamda cloud kimlik bilgileri taşıyan CI runner'ları, container'lar ve AI agent'larında — kod çalıştırma elde eder. Güven, kaynak deposunun görünürde gösterdiğinden çıkarımlanan değil; artifact düzeyinde, attestasyonlar ve hash sabitleme yoluyla kurulmalıdır. Tanınmış bir üreticinin paketinin veya PyPI'nın müdahale süresinin bu denetimlerin yerine geçtiğini varsayan ekipler, tam da bu saldırının istismar ettiği pencerede savunmasızdır.

  • #pypi
  • #python
  • #supply-chain-security
  • #package-management
  • #cloud-credentials

İlgili yazılar