· kaynak dev.to (home feed)
OAuth onay avcılığı, Microsoft'un gerçek oturum açma akışını kullanarak MFA'yı atlatıyor
Saldırganlar çok kiracılı Microsoft uygulamaları kaydediyor ve kullanıcılardan e-posta ile dosya erişimi vermelerini sağlıyor; parola sıfırlamalarından etkilenmeyen ve avcılığa dayanıklı MFA'yı yok sayan bir yöntem bu. Düzeltmeler Entra ID'nin onay ayarlarında.

Saldırı nasıl işliyor
dev.io — dev.to — üzerinde yayımlanan teknik bir kılavuz, hiçbir zaman parola istemeyen bir saldırı sınıfını ele alıyor. Saldırgan, kimlik bilgisi toplamak yerine Microsoft'un kimlik platformunda sıradan bir çok kiracılı uygulama kaydediyor ve kurbanı, saldırganın kontrolündeki bir redirect URI ile Mail.Read, Files.Read.All ve offline_access gibi yetkilendirilmiş scope'lar isteyen gerçek login.microsoftonline.com yetkilendirme uç noktasına yönlendiren bir bağlantıya gönderiyor.
Kurbanın gördüğü her şey gerçek. Kullanıcı Microsoft'un gerçek oturum açma sayfasında oturum açıyor ve MFA, Conditional Access ile oturum açma riski algılama tümü normal şekilde değerlendirilip geçiyor; çünkü platform açısından bu meşru bir yetkilendirme akışı. Kiracı bu scope'lar için kullanıcı onayına izin veriyorsa Kabul et'e basmak, kurbanın kiracısında bir oauth2PermissionGrant ve bir kurumsal uygulama, yani service principal oluşturuyor. Saldırganın redirect uç noktası bir yetkilendirme kodu alıyor, bunu takas ediyor ve bir access token ile bir refresh token'a kavuşuyor.
Asıl sorun kalıcılıkta. dev.to'ya göre verilen izin, kullanıcının parolasından ve oturumlarından bağımsız olarak varlığını sürdürüyor; dolayısıyla parola sıfırlamak bunu kaldırmıyor. Bu, diğer MFA atlama tekniklerinde görülen refresh token kalıcılığı sorununun aynısı; tek fark, Microsoft'un tokenı kullanıcının isteğiyle saldırganın istemcisine kendisinin vermiş olması.
Olay raporlarında görülen varyantlar
Kılavuz tekrar tekrar ortaya çıkan dört örüntü listeliyor. Yetkilendirilmiş e-posta ve dosya erişimi, gelen kutusu madenciliği ve iş e-postası ele geçirme (BEC) için kullanılıyor. "Microsoft 365 Security Scan" veya "Adobe Sign Review" gibi benzeyen görünen adlar, kullanıcıların genellikle görmezden geldiği doğrulanmamış yayıncı uyarısıyla birlikte görünüyor. Gerçek Microsoft Cloud Partner Program doğrulamasına sahip ele geçirilmiş bir kiracı, tek başına "yalnızca doğrulanmış yayıncılar" politikasını alt edebiliyor. Uygulama bazlı izin istekleri ise avcılığı ayrıcalıklı kullanıcılara çeviriyor; çünkü yönetici onayı kiracı genelinde uygulama erişimi veriyor.
Entra ID'de kullanıcı onayını kısıtlamak
Entra ID üç kullanıcı onay ayarı sunıyor: kullanıcı onayını tamamen engelleme, yalnızca düşük etkili izinler isteyen doğrulanmış yayıncılara izin verme ya da Microsoft'un onayı yönetmesine izin verme — bu, yeni kiracılar için microsoft-user-default-recommended politikası altındaki varsayılan. dev.to kılavuzu, koruma olduğunu varsaymadan önce Microsoft Graph PowerShell ile kiracınızın mevcut atamasını kontrol etmenizi öneriyor; çünkü eski ayar (ManagePermissionGrantsForSelf.microsoft-user-default-legacy) kullanıcıların yönetici gerektirmeyen neredeyse her şeye onay verebilmesine olanak tanıyor.
Kullanıcı onayını tamamen devre dışı bırakmak en güçlü denetimdir ve regüle edilmiş kiracılara uygundur; ancak kullanıcıların çıkmaza düşüp geçici çözüm aramaması için admin consent workflow ile eşleştirilmelidir. Orta seçenek — yalnızca doğrulanmış yayıncılar ve düşük etkili izinler — iki uyarı taşıyor: doğrulanmış yayıncı sinyali ele geçirilmiş doğrulanmış bir kiracıya karşı başarısız oluyor ve izin sınıflandırmaları varsayılmak yerine gözden geçirilmelidir. Gelen kutusu gizliliğini önemseyen bir kiracıda Mail.Read asla düşük etkili olarak sınıflandırılmamalıdır.
Admin consent workflow, Entra yönetim merkezinde Enterprise applications, Consent and permissions, Admin consent settings altında etkinleştirilir. Böylece kullanıcılara bir duvar yerine bir istek düğmesi gelir; inceleyenler de uygulamayı, yayıncısını ve tam scope'larını görür. Kılavuz, inceleyenlerin doğrulanmamış bir yayıncıdan gelen offline_access'i e-posta veya dosya scope'larıyla birleştiren her şeyi reddetmesini öneriyor.
Microsoft'un risk tabanlı adım atlatan onay mekanizması, şirketin riskli işaretlediği onay isteklerini yönetici onayına yükseltiyor. Bu yalnızca kullanıcı onayı etkinken davranışı değiştiriyor; BlockUserConsentForRiskyApps ayarı ise Graph PowerShell beta modülü üzerinden Privileged Role Administrator rolüyle yönetiliyor. Dev.to bunu bir alternatif değil ek bir katman olarak görüyor: işaret danışma niteliğinde ve saldırganlar, uygulamaları işaretlenmeyene kadar denemeye devam ediyor.
Tespit ve triyaj
Her onay kararı bir "Consent to application" denetim olayı yazıyor. AuditLogs tablosunu Microsoft Sentinel veya Log Analytics'e iletin ve hassas scope'lar içeren başarılı onaylara karşı uyarı kurun. Kılavuzdan pratik bir uyarı: scope listesinin olayın modifiedProperties içindeki konumu olay şekline göre değişiyor; bu yüzden sorguyu bir uyarıya bağlamadan önce kendi kiracınızdaki bilinen bir onayla doğrulayın. Elastic, yeni terimler yaklaşımı — ilk kez görülen kullanıcı-artı-uygulama çiftleri — kullanan hazır bir kural yayımlıyor; bu da çok sayıda kullanıcıyı hedef alan bir kampanyanın tek bir uyarıya dönüşüp kaybolması yerine görünür kalmasını sağlıyor.
Faydalı triyaj pivotları arasında aktör ve IP var; çünkü birkaç dakika içinde birden fazla kullanıcı için onay veren tek IP bir kampanyaya işaret eder. Yayıncı durumu da öyle; e-posta veya dosya erişimi isteyen doğrulanmamış yayıncılar en yüksek önceliktir. CorrelationId ise SigninLogs ile birleşerek önceki oturum açmayı ve etkinse MicrosoftGraphActivityLogs ile uygulamanın sonrasında ne yaptığını gösterir. dev.to'nun aktardığı Microsoft'un kendi yönergeleri, şüpheli onay etkinlikleri için Purview denetim günlüğünde arama yapmayı ve büyük kiracılardaki izinleri haftalık olarak gözden geçirmeyi öneriyor.
Neden önemli
Bu saldırı sınıfı tam olarak hiçbir şeyinin sahte olmaması yüzünden işliyor: domain gerçek, oturum açma gerçek, MFA gerçekten karşılanıyor. Avcılığa dayanıklı kimlik doğrulamaya dayanan savunmalar, kurban kendisi olarak kimlik doğrulayıp Kabul et'e bastığında hiçbir işe yaramıyor. Standart olay müdahalesi içgüdüleri — parolayı sıfırla, oturumları iptal et — saldırganın iznini dokunulmaz bırakıyor. Etkili karşı önlemler kullanıcı dikkati veya daha güçlü faktörler değil, Entra ID'deki kiracı tarafı politika değişiklikleri; ve onay ayarlarını hiç gözden geçirmemiş kiracılar, kapıyı açık bırakan varsayılanlarla çalışıyor olabilir.
- #security
- #oauth
- #microsoft-entra
- #phishing
- #identity
- #mfa