OpenAI'nin kendi Sora ve ChatGPT dosyalarına yapılan bir C2PA denetiminde imzalar geçerli çıktı ama imzalayanlar doğrulanamadı

Bir geliştirici, yeni bir C2PA Content Credentials denetleyicisini OpenAI, Adobe, Capture One ve Truepic'e ait kamuya açık medya dosyaları üzerinde — bir Sora videosu ve bir ChatGPT görseli dahil — çalıştırdı ve bulguları dev.to'da yayımladı. Her dosyanın imzası baytlarıyla eşleşti, her iki OpenAI dosyası da kendini yapay zekâ ile üretilmiş olarak beyan etti, ancak hiçbir imzalayan resmî C2PA güven listesinde doğrulanamadı. Denetleyicinin ilk geçişi ayrıca iki yanlış sonuç verdi ve yapılan düzeltmeler, imzalı provenance'ın ne kadar kolay yanlış okunabileceğini gözler önüne seriyor.

Tek bir hüküm yerine dört durum

Araç, bilinçli olarak tek bir geçer/geçmez hükmünden kaçınıyor. Bir Content Credentials kaydı birkaç bağımsız iddia içerdiği için her biri ayrı ayrı raporlanıyor: VERIFIED (kriptografik olarak ya da resmî bir listeye karşı kanıtlanmış), DECLARED_ONLY (imzalayan öyle diyor ama arkasında bağımsız bir şey yok), CONTRADICTED (kanıtlar tersini gösteriyor) veya INSUFFICIENT (karar vermek için hiçbir şey yok). Değerlendirilen iddialar şunlar: imzanın dosyanın tam baytlarına bağlı olması, imzalayanın kim olduğu ve o imzalayanın resmî C2PA güven listesinde bulunup bulunmadığı, imzalayanın beyan ettiği düzenlemeler ve içeriğin yapay zekâ ile üretilmiş olarak beyan edilip edilmediği.

OpenAI dosyaları ne gösterdi

dev.to'daki yazıya göre Sora videosu ve ChatGPT görseli ikisi de VERIFIED bağlamaya sahipti; düzenlemeler ve yapay zekâ ile üretim DECLARED_ONLY düzeyinde beyan edilmişti. Sora imzalayanı da DECLARED_ONLY dönerken, ChatGPT görselinin imzalayanı INSUFFICIENT çıktı. Bir Adobe Firefly görseli Sora deseniyle eşleşti; Capture One ve bir Truepic kamera uygulaması tarafından imzalanan fotoğraflarda ise bağlamalar doğrulanmıştı ama düzenleme ya da yapay zekâ üretimi hakkında hiçbir beyan yoktu.

Hiçbir imzalayan VERIFIED düzeyine ulaşamadı; çünkü örnek dosyalar, resmî güven listesi 2026 başında geçici listenin yerini almadan önce imzalanmıştı ya da listede bulunmayan sertifikalarla imzalanmıştı. Bu durumlarda dürüst çıktı şudur: imza geçerlidir ama imzalayan bağımsız olarak doğrulanamaz.

Süresi dolmuş sertifikalar tahrifat değildir

İlk geçiş, Sora ve ChatGPT imzalayanlarını yalnızca imzalama sertifikalarının süresi dolmuş olduğu için en güçlü olumsuz kategori olan CONTRADICTED olarak işaretledi. Yazarın da belirttiği gibi bu, sahtecilik kanıtı değildir ve öyle raporlanması OpenAI'nin kendi medyasını sahte gösterirdi. Düzeltilen mantık, süre dolmasını nötr ele alıyor: doğrulanmış bir zaman damgası, Sora dosyasında olduğu gibi, dosyanın sertifika geçerliyken imzalandığını gösteriyorsa imzalayan DECLARED_ONLY olarak, bir açıklamayla birlikte okunuyor; ChatGPT görselinde olduğu gibi zaman damgası yoksa INSUFFICIENT okunuyor. Artık yalnızca iptal edilmiş ya da başka şekilde geçersiz bir kimlik bilgisi çelişkili sayılıyor.

Yapay zekâ etiketi bir ingredient içinde gizliydi

İkinci hata ters yöndeydi. ChatGPT görselinin en üst düzey manifesti yalnızca dosyanın açıldığını kaydediyor; asıl yapay zekâ üretim etiketi olan trainedAlgorithmicMedia, görselin üzerine inşa edildiği bir ingredient'in manifestinde duruyor. Yalnızca en üst düzeyi okumak, yanlış bir "yapay zekâ etiketi yok" sonucu üretti. Düzeltme, ingredient manifestlerini dolaşıyor ama dikkatle: bir etiket yalnızca, C2PA aracının dosyaya hash üzerinden bağlı olduğunu doğruladığı ve kendi manifestinde bir uyuşmazlık bulunmayan bir ingredient'ten geliyorsa sayılıyor; bu, doğrulanmış manifestler üzerinden özyinelemeli olarak kontrol ediliyor. Sonuç sayfası, etiketin hangi ingredient'ten geldiğini adıyla belirtiyor; çünkü ingredient referanslarına safça güvenmek, sahte bir ingredient'in etiket yerleştirmesine izin verirdi.

Geçerli bir imza neyi kanıtlamaz

Yazı sınırları hakkında açık konuşuyor. Bir imza baytları bir imzalayana bağlar, tasvir edilen olayları gerçeğe bağlamaz. Yakalama etiketleri cihazın kendi beyanidir ve bir kamera bir ekranı çekebilir. Kimlik bilgisi olmayan bir dosya sahtecilik kanıtı değildir; çünkü dosyaların çoğu hiç taşımaz. Ayrıca yeniden kodlama baytları değiştirir, dolayısıyla bir platforma yeniden yüklenen dosya artık özgün dosyanın imzasıyla ya da hash'iyle eşleşmez.

Ücretsiz denetleyici dosyaları tarayıcıda hash'liyor, böylece dosyalar hiçbir zaman cihazdan çıkmıyor; daha derin bir kimlik bilgisi denetimi için bir upload endpoint'i de var. Ajanlar için ücretsiz bir MCP aracı olan verify_media da mevcut; ayrıca ücretli registry özellikleri var: bir yayıncı bir özgün eseri imzalı bir hükümle ve bir Bitcoin zaman damgasıyla kaydedebilir, bir yapay zekâ dağıtıcısı ise üretilmiş bir dosyayı SHA-256 hash'i üzerinden beyan edilmiş sentetik olarak kaydedebilir. Her beyan üreticisine atfedilir, birkaç tanesi bir arada var olabilir ve hiçbiri diğerinin üzerine yazamaz; böylece kimse başkasının gerçek kaydını sentetik olarak yeniden etiketleyemez.

Neden önemli

Tespit modelleri kimsenin denetleyemediği puanlar döndürür; imzalı provenance herkesin kontrol edebileceği iddialar döndürür. Ama bu alıştırma, kontrolün kendisinin de öğretici biçimlerde hataya açık olduğunu gösteriyor — süresi dolmuş bir sertifika dikkatli değilseniz tahrifat gibi okunabiliyor ve bir yapay zekâ etiketi beklenenden bir manifest daha derinde durabiliyor. Regülasyon da baskıyı artırıyor: AB Yapay Zekâ Yasası'nın 50. Maddesi, sentetik ses ve video sağlayıcılarından çıktıyı makine tarafından okunabilir şekilde işaretlemelerini istiyor ve yazar, popüler bir metin-okuma-ses sağlayıcısından alınan iki kamuya açık tanıtım klibinde hiç kimlik bilgisi bulamadı. Kriptografik olarak kanıtlanmış olan ile yalnızca beyan edilmiş olanı ayırmak, provenance'ı yanıltıcı değil yararlı kılan şeydir.