deniz.in

Piyasalar

Hava durumu

Hava durumu yükleniyor

· kaynak dev.to (home feed)

PostgreSQL 19 MultiXact member sınırını kaldırıyor; bu alanın geri kazanılması hâlâ template0'a bağlı

PostgreSQL 19, MultiXact member offsetlerini 64 bite genişleterek Metronome'un 2025 kesintilerinin ardındaki 2^32 member sınırını ortadan kaldırıyor; ancak member alanı, template0 dahil tüm veritabanları ilerlemedikçe geri kazanılamıyor.

PostgreSQL 19 MultiXact member sınırını kaldırıyor; bu alanın geri kazanılması hâlâ template0'a bağlı

PostgreSQL 19 member offsetini 64 bite genişletiyor

  1. sürüme kadar bir PostgreSQL cluster'ının kaydedebileceği toplam MultiXact member sayısı, members loguna yapılan 32 bitlik bir offset ile sınırlıydı. Bir dev.to analizine göre 19 Kasım 2026'da yayımlanan PostgreSQL 19, bu offseti 64 bite genişletiyor. İlgili commit (bd8d9c9bd), MultiXactOffset taşmasını ve toplam member sayısındaki 2^32 tavanını ortadan kaldırıyor; farklı MultiXact ID sayısı ise 2^31 sınırında kalıyor.

Yazar, hatayı sıfırdan PostgreSQL 18.7 ve 19.0 üzerinde yeniden oluşturdu ve çapraz kontrol için 19 RC2'yi kullandı; final sürüm RC2'deki tüm sayıları birebir tekrarladı. Hızlandırılmış bir lab cluster'ında 18.7, multixact "members" sınırı aşıldığında yazmaları reddederken, 19.0 her iki sürümde de üç denemenin üçünde de hatasız biçimde 2^32 member offsetinin ötesine geçti. Bunun bedeli biraz daha büyük bir offsets segmenti: MultiXact başına 4 bayt yerine 8 bayt. Members verisinin kendisi ve üretilme hızı değişmedi.

Metronome'un çarptığı duvar

Motivasyon, dev.to yazısında da atıf yapılan Metronome'un kök neden analizinde belgelenmiş. 10–17 Mayıs 2025 arasında Metronome, 30 TB'den büyük bir Aurora PostgreSQL 13.18 cluster'ında birer saati aşan dört kesinti yaşadı. Dashboardlar, yapılandırılmış MultiXact ID eşiğinin yüzde 50'sinin altında bir kullanım gösteriyordu (autovacuum_multixact_freeze_max_age 400 milyona ayarlıydı), buna rağmen yazmalar başarısız oluyordu. Gerçekte ulaşılan sınır, PostgreSQL'in hiçbir izleme metriği sunmadığı member alanıydı.

Member alanı, paylaşılan satır kilitlerinin çalışma biçimi nedeniyle dolar. İkinci bir transaction, ilki hâlâ açıkken bir satırı kilitlediğinde — SELECT ... FOR SHARE üzerinden ya da bir foreign key kontrolünün parent satırda aldığı FOR KEY SHARE kilidiyle — PostgreSQL satıra bir MultiXact ID yazar ve member transaction ID listesini pg_multixact/members dosyasına ekler. MultiXact'ler değiştirilemez: her yeni kilitleyici, hâlâ çalışan tüm memberları ve yeni geleni kopyalayan yeni bir MultiXact doğurur. Çakışan kilitleyiciler bu nedenle kuadratik bedel öder. Yazarın ölçümleri 109 değil, 108 koşunun tamamında teoriyle örtüştü: k oturumun bir satırı sırayla kilitlemesi k-1 MultiXact ve k(k+1)/2 - 1 member üretir.

Diskte member başına yaklaşık 5 baytla, anti-wraparound etkinliğinin agresifleştiği 2^31 noktası yaklaşık 10.7 GB, 2^32'deki kesin durma noktası ise yaklaşık 21.5 GB'dir; bu, PostgreSQL 18 belgelerindeki "yaklaşık 10GB" ve "yaklaşık 20GB" rakamlarıyla uyumludur.

Transaction içindeki bir duraklama maliyeti katlar

Child tabloya foreign key'li insertler yapan pgbench altında, 64 client ve her transaction içinde 5 ms'lik bir duraklama, insert başına yaklaşık 61 member üretti; 19 RC2, 18.7'den istatistiksel olarak ayırt edilemezdi. Yazarın yorumu şu: her insert, zaten diğer tüm açık inserter'ları içeren bir MultiXact'a katılıyor; dolayısıyla bir transaction'ı uzatan her şey — bir HTTP çağrısı, yavaş bir ORM flush'ı ya da bir backfill içindeki sleep — member büyümesini katlıyor. Lab makinesinin sürdürebildiği saniyede yaklaşık 741k member hızıyla, 18.x cluster'ı hiçbir şey geri kazanılmazsa 2^31 noktasına yaklaşık 48 dakikada, kesin durma noktasına yaklaşık 1.6 saatte ulaşırdı. Yazar bunu tek bir makine için bir tavan, bir üretim tahmini olarak işaretlemiyor; ama biçim Metronome'un olayıyla örtüşüyor: birkaç sıcak parent satırına karşı FK yoğun bir backfill.

Geri kazanım hâlâ cluster geneli ve template0 hâlâ önkoşul

Duvarın kaldırılması alanın nasıl iade edildiğini değiştirmiyor. Member dosyaları, template0 dahil cluster'daki tüm veritabanlarındaki en düşük datminmxid değerine kadar kesiliyor ve vacuumdb template0'ı atlıyor. Template0'ın hiç dondurulmamış olduğu taze bir cluster'da, VACUUM, VACUUM (FREEZE) veya vacuumdb --all --freeze hiçbiri 18.7, 19 RC2 veya 19.0 üzerinde tek bayt member alanı serbest bırakmadı. Farklı bir veritabanında satır kilidi tutan tek bir boşta oturum, tüm cluster'ın geri kazanımını durdurdu.

Yükseltme mevcut şişkinliğe gerçekten yardımcı oluyor: 19'a pg_upgrade sonrasında her MultiXact tek bir member tutuyor ve yazarın k=64 koşularında pg_multixact dizininin tamamı 107 MB'dan 8.2 MB'a, yani 13 kat küçüldü. Ne kadarının küçüleceği iş yükünün kilit desenine bağlı.

Neden önemli

Bu, izleme sistemleri her şey yolunda derken çok büyük bir cluster'ı devre dışı bırakabilen ender PostgreSQL sınırlarından biri; çünkü member tüketimi standart metriklere görünmez. Sürüm 19 yazmayı durduran duvarı kaldırıyor ve yükseltme sırasında birikmiş şişkinliği küçültüyor; ama ne eşzamanlı foreign key kilitlemesi altındaki kuadratik büyüme ne de cluster geneli geri kazanım bağlaşımı değişti. 18 ve öncesini çalıştıran, FK yoğun eşzamanlı iş yükleri olan operatörler pg_multixact boyutunu doğrudan izlemeli, template0'ın gerçekten dondurulduğundan emin olmalı ve herhangi bir veritabanındaki bekleyen bir satır kilidini cluster geneli bir risk olarak görmeli.

  • #postgresql
  • #databases
  • #open-source
  • #performance
  • #vacuum

İlgili yazılar