Type One Energy, 2034'e kadar 400 MW'lık füzyon santrali için 200 milyon dolarlık Series B yatırımını aldı

2019'da kurulan ve Tennessee'nin Knoxville şehrinde faaliyet gösteren füzyon enerjisi girişimi Type One Energy, TechCrunch'a göre Series B turunda 200 milyon dolar topladı. Yatırımı daha önce de yapan Breakthrough Energy Ventures ve Clutterbuck Capital turu yönetti; Lowercarbon Capital, Siemens Energy Ventures ve SiteGround Capital da tura katıldı. Şirket daha önce uzatılmış bir Series A turunda 82,5 milyon dolar toplamıştı.

400 megavatlık santrale giden yolun yarısı

CEO Christofer Mowry, TechCrunch'a verdiği demeçte yeni yatırımın şirketi planlanan 400 megavatlık ticari santralin maliyetinin kabaca yarısına ulaştıracağını söyledi. Type One bu santrali 2034'e kadar devreye alabilirse, dedi, yol boyunca bir veya daha fazla ek yatırım turu yapsa bile ilk tesisini birçok rakibinden daha az sermayeyle tamamlayabilecek.

Bu, maliyetlerin acımasız olduğu bir alanda önemli. TechCrunch'un da belirttiği gibi, füzyon plazma fiziği, malzeme bilimi ve ileri hesaplamanın kesişiminde yer alıyor ve dokuz haneli bir yatırım turu bile çok uzun bir yol kat etmiyor. Yine de bu yatırım, Type One'ı en iyi sermayelenmiş füzyon şirketleri sıralamasında biraz daha yukarı taşıyor.

Tasarım içeride, üretim dışarıda

Mowry şirketin sermaye verimliliğini iş modeline bağlıyor. Type One santrali ve bileşenlerinin birçoğunu tasarlayacak, inşaatı ise proje için özenle seçilmiş bir tedarikçi ağına devredecek. Çoğu füzyon girişimi zaten bazı parçalar için dış tedarikçilere güveniyor, ancak Type One onlara çok daha ağır şekilde yaslanmayı planlıyor.

Bu, şirketi dikey entegre bir üretici olmaktan çıkarıp bir entegratör yapıyor ve Mowry'ye göre bu ayrım finansal tabloyu tamamen değiştiriyor. Füzyonu bu yolla ticarileştirmek için gereken sermaye, onun ifadesiyle her şeyi şirket içinde yapmaya göre farklı bir büyüklük düzenine sahip. Daha önce büyük bir nükleer üretim işletmesi yönetmiş olan Mowry, fabrikalara yatırım yapmak için hiçbir neden görmüyor: "Neden tuğla ve harç harcayayım ki?"

Ortaklar kadrosu şimdiden oluşuyor

Girişim, modelin dayandığı iş ortaklarını sıraya koymaya başladı. İlk iki füzyon cihazı Tennessee Valley Authority'nin Bull Run sahasında inşa edilecek ve altyapı danışmanlık şirketi AECOM, ilk ticari santral olan Infinity Two için mühendislik işlerini üstleniyor. Rakip Commonwealth Fusion Systems, yüksek sıcaklıkta süper iletken mıknatıs teknolojisini Type One'a lisansladı ve bu teknolojinin reaktör tasarımının omurgasını oluşturması bekleniyor.

Mowry için AECOM gibi ortakların çekiciliği getirdikleri derinlik: Danışmanlık şirketinin yaklaşık 10.000 çalışanı var, bunların çoğu mühendis ve Mowry, Type One'ın bu çalışan sayısına asla ulaşamayacağını söylüyor.

Entegrasyonun iki yüzü

Entegratör yaklaşımı bir tür riski bir başkasıyla takas ediyor. Type One üretimin maliyet ve karmaşıklığına maruziyetini en aza indiriyor, ancak inşaatı yapan tedarikçiler üzerindeki kontrolünün bir kısmından vazgeçiyor. TechCrunch Boeing'i bir uyarı hikâyesi olarak gösteriyor: Gövde tedarikçisi Spirit AeroSystems'taki kalite kontrol başarısızlıklarının ardından — 2024'te bir Alaska Airlines 737'nin kapı fişi uçuş sırasında fırlamıştı — Boeing Spirit'i satın alıp işi şirket içine alma yoluna gitti.

Type One, bu entegrasyon riskini her şeyi kendisi yapma riskinden daha iyi yönetebileceğine bahse giriyor. Mowry'ye göre bu iş modelleri başarılı oluyor, çünkü şirketlerin sermaye ve dikkati tüm yığına yaymak yerine değer zincirindeki kendi paylarına odaklanmalarını ve orada derin uzmanlık geliştirmelerini sağlıyorlar.

Neden önemli

Bu tur, füzyon yatırım yarışının nasıl evrildiğinin bir sinyali. Sektöre milyarlarca dolar akıyor, ancak kazananları büyük olasılıkla yalnızca fizik değil, reaktör tasarımını sınırsız sermaye yakmadan çalışan bir santrale dönüştürebilecek olanlar belirleyecek. Type One'ın tedarikçi ağırlıklı modeli, füzyonun havacılık ve büyük altyapı projelerindeki gibi, dikey entegre bir dev inşa etmek yerine uzman ortakları bir araya getirerek sanayileştirilip sanayileştirilemeyeceğinin şimdiye kadarki en net testlerinden biri. 400 megavatlık santral için 2034 hedefi şirketi ticari füzyon enerjisi teslim eden ilkler arasına yerleştirirdi ve Commonwealth Fusion Systems'ın mıknatıs teknolojisinin lisanslanması, girişimlerin birbirlerinin ilerlemelerini tekrar etmek yerine giderek daha çok üzerine inşa ettiği olgunlaşan bir ekosistem gösteriyor.