Vercel Drives genel kullanıma açıldı: sandbox içindeki agent'lar için kalıcı depolama

Vercel, Vercel Sandbox için geliştirdiği kalıcı depolama özelliği Drives'ı genel kullanıma aldı. Vercel'ın blog yazısına ve 15 Ekim 2026 tarihli changelog kaydına göre özellik artık Hobby, Pro ve Enterprise planlarında kullanılabiliyor.

Bir Drive ne yapar

Drive, sandbox'a mount edilmiş bir dizin olarak bağlanan kalıcı bir depolama alanıdır. Drive üzerinde tutulan dosyalar sandbox'tan daha uzun ömürlüdür: bir çalıştırma bittiğinde, sonraki bir çalıştırma ya da tamamen farklı bir sandbox aynı drive'ı mount edebilir ve her şeyi önceki oturumun bıraktığı yerde bulabilir. Mount yolunun dışına yazılan her şey sandbox'a aittir ve korunmaz.

Vercel, özelliği özellikle çalışmaları birden fazla çalıştırma ve ortama yayılan agent'lar etrafında konumlandırıyor. Bir görev ilerledikçe agent'ın farklı araçlar, runtime'lar veya hesaplama kaynaklarına sahip yeni bir ortama geçmesi gerekebilir. Drives, agent'ın dosyalarını kodunun çalıştığı yerden ayırır; böylece agent, workspace'ini önce kopyalamadan yeni bir sandbox başlatabilir veya runtime değiştirebilir.

Drive oluşturma ve paylaşma

CLI üzerinden bir drive sandbox drives get-or-create agent-workspace komutuyla oluşturulur ve sandbox create --mount agent-workspace:/workspace ile bağlanır. Sandbox SDK eşdeğerini sunar: Drive.getOrCreate ile bir handle alınır, ardından Sandbox.create çağrısına { '/workspace': drive } gibi bir mounts map'i geçirilir. Blog örneğinde, /workspace altına yazılan her şey drive'a gider; dolayısıyla deposunu orada klonlayan bir sandbox, drive'ı mount eden bir sonraki çalıştırmaya hazır halde bırakır.

Vercel, drive'ları bir agent'ın çalışma dosyalarını veya dosya tabanlı hafızasını çalıştırmalar arasında tutmak, ayrıca veri setleri, modeller, bağımlılıklar ve build artefaktlarını sandbox'lar arasında yeniden kullanılabilir kılmak için öneriyor. Bir agent bir drive üzerinde veri seti oluştururken diğerleri, veriyi yeniden oluşturmadan analiz etmek veya raporlar üretmek ve kendi çıktılarını ayrı yazmak için salt-okunur kopyalar mount edebilir.

Paralel çalışma için fork'lama

Drives bağımsız, yazılabilir drive'lara da fork'lanabilir. Changelog'a göre bir fork, kaynak drive'ın içeriğiyle başlar; bölge ve boyut limiti olarak kaynağıyla aynıdır ve ardından kendi değişikliklerini kaydeder. Paralel çalışanlar böylece özgün drive'ı veya birbirlerini bozmadan aynı dosyalardan başlayabilir. Blog bir uyarı ekliyor: fork'lar kaynak drive'a geri birleşmez, yani her fork tek yönlü bir daldır ve çağıranlar işi bitirdiğinde onları siler. Changelog'daki SDK örneği, bir temel drive'ı iki worker drive'ına fork'lar, her birini kendi sandbox'ında mount eder ve afterwards fork'ları temizler.

Planlar ve limitler

Drives varsayılan olarak 1 TiB depolama sunar; Hobby planında bu değer 1 GiB'dir ve 16 TiB'e kadar ölçeklenebilir. Vercel, yapılandırma, snapshot'lar ve limitler için Drives dokümanlarına işaret ediyor ve bu deseni tek tıkla dağıtan bir eve agent starter şablonu sunuyor.

Neden önemli

Sandbox içinde yürütme tasarımı gereği genellikle geçicidir; bu kısa ömürlü web workload'larına uygundur ama daha uzun görevler boyunca dosya, bağımlılık ve hafıza biriktiren agent'larla çelişir. Kalıcı, mount edilebilir depolama bu boşluğu kapatır: state container'a değil agent'ı takip eder ve agent çalıştıran ekiplerin artık her workflow'a object storage ve senkronizasyon mantığı iliştirmesi gerekmez. Fork'lama da yaygın bir agent desenine — aynı veri seti üzerinde birkaç yaklaşım başlatıp sonuçları izole şekilde karşılaştırmaya — düzgün biçimde karşılık gelir. Drives'ın genel kullanıma açılmasıyla Vercel, Sandbox'ı yalnızca izole kod çalıştırmalarından öte, agent workload'ları için bir yürütme platformu olarak tamamlıyor.