· kaynak Vercel blog
Vercel, monorepo'larda otomatik olarak atlanan deployment'ları rate limit'e saymayı bıraktı
Vercel, monorepo'larda otomatik olarak atladığı deployment'ların artık deployment rate limitlerine sayılmayacağını bildirdi; bu, paylaşımlı repository kullanan ekiplere mevcut planlarında daha fazla kullanılabilir build sağlıyor.

Ne değişti
Vercel, monorepo'larda otomatik olarak atlanan deployment'ları deployment rate limitlerine saymayı bıraktı. Şirketin blogunda 21 Ekim 2026 tarihinde yayınlanan changelog gönderisine göre, bir commit belirli bir projeyi etkilemediği için Vercel'in atladığı deployment'lar artık limitten muaf. Bunun pratik sonucu, Vercel'e göre, monorepo kullanan ekiplerin mevcut limitleri içinde fiilen daha fazla deployment kapasitesi kazanması.
Atlama kararı nasıl veriliyor
Değişiklik, monorepo'ların yapısal bir özelliğine odaklanan bir özelliğin üzerine inşa edildi: tek bir commit nadiren bir repository'deki her projeye dokunur, ama basit pipeline kurulumları yine de her şeyi yeniden derlemeye eğilimlidir. Vercel'e göre, bir projenin deployment'ı, projenin kendi kodu ve bağımlı olduğu iç bağımlılıklar değişmediğinde atlanıyor.
Bir commitin hangi projeleri gerçekte etkilediğini belirlemek için Vercel, Turborepo'nun package graph'ından ve lockfile analizinden yararlanıyor. Lockfile, hangi bağımlılık sürümlerinin değiştiğini kaydederken, package graph repository'deki projelerin birbirine nasıl bağımlı olduğunu haritalıyor. Bu ikisi birlikte Vercel'in bir commitin etki alanını izlemesini ve dokunmadığı her projeyi atlamasını sağlıyor.
Limitler açısından anlamı
Atlanan deployment'lar artık rate limitini tüketmediği için kota artık ham commit hacmini değil, fiilen çalıştırılan build'leri takip ediyor. Onlarca uygulama veya paketten oluşan paylaşımlı bir repository'ye sık commit atan bir ekip için bu fark önemli olabilir: dokunulmamış projeler için yapılan build'ler limitten hiçbir şey götürmüyor ve önemli deployment'lara daha fazla alan bırakıyor.
Etkinleştirme
Vercel'e göre atlama, yeni monorepo projelerinde varsayılan olarak açık. Mevcut projelerin, proje yapılandırmasındaki Build and Deployment altındaki bir ayar aracılığıyla bunu etkinleştirmesi gerekiyor. Bu nedenle Vercel'de halihazırda monorepo çalıştıran ekiplerin, iki avantajdan da — atlanan build'lerin kendisi ve rate limitler üzerindeki azalan baskı — yararlanmak için özelliği kendilerinin etkinleştirmesi gerekiyor. Vercel ayrıca okuyucuları daha fazla ayrıntı için, etkilenmeyen projeleri atlama ve deployment limitleri hakkındaki dokümantasyonuna yönlendiriyor.
Neden önemli
Rate limitler, maliyet ile operasyonel verimliliğin kesişiminde yer alıyor: bir ekip deployment上限ına ulaştığında, tahsisat yenilenene veya plan değişene kadar teslim kabiliyeti kısıtlanıyor. Monorepo ekipleri için bu güncelleme, limitin neyi ölçtüğünü değiştiriyor. Artık her proje için commit tetiklenen her deployment'ı saymak yerine, yalnızca Vercel'in gerekli olduğunu değerlendirdiği işi sayıyor.
Bu yeniden çerçeveleme, yalnızca rakamların ötesinde önemli. Projeler arasındaki bağımlılık sınırları temiz olan monorepo kurulumlarını ödüllendiriyor, çünkü doğru atlama, package graph'ın neyin neye bağımlı olduğunu doğru tanımlamasına bağlı. Ayrıca Vercel'de monorepo'ların ekonomisini daha dürüst hale getiriyor, çünkü ekipler artık kota açısından, başlamadan önce çöpe atılan build'ler için ödeme yapmıyor. Mevcut monorepo projeleri olan ekipler Build and Deployment ayarlarını kontrol etmeli, çünkü bu avantaj opt-in ve atlama yalnızca bu noktadan sonra oluşturulan projeler için varsayılan olarak açık.
- #vercel
- #monorepo
- #cloud
- #ci-cd
- #deployment