Yapay zeka laboratuvarları, kapanan girişimlerin kodunu ve Slack arşivlerini eğitim verisi olarak satın alıyor

Ölü şirketlerin verisi için yeni bir pazar

Keelan Miskell bu yıl kripto girişimini kapatmaya başladığında, şirketin dijital kalıntılarının neredeyse değersiz olduğunu düşünüyordu. Kullanıcılar anonimdi ve şirket sadece birkaç yıllıktı. Oysa MIT Technology Review'ye göre, kod tabanı için yaklaşık 25.000 dolar aldı ve Google, Notion, Figma ve Slack verilerini kapsayan çalışma alanı verisi için de kabaca 15.000 dolar daha almayı bekliyor.

Satışı, artık ömrünün sonundaki girişimlere hizmet eden birkaç şirketten biri olan SimpleClosure yürüttü. Carta ve AngelList'in tahminine göre son yıllarda kapanışlar yılda yüzde 26 ile yüzde 56 arasında arttı ve bunun etrafında, koçlardan ve "ölüm doula'larından" hukuki ve vergisel loose end'leri çözen firmalara kadar bütün bir ömür sonu ekosistemi oluştu. Menüdeki en yeni hizmet: Geriye kalanı yapay zeka laboratuvarlarına satmak.

SimpleClosure, Nisan'da kurucuların kod ve e-posta, sohbet ile belgeler gibi çalışma alanı verilerini satmasına yardımcı olan Asset Hub platformu aracılığıyla veri satışını ekledi. Alıcıları arasında foundation model laboratuvarları, yapay zeka eğitimi için simüle edilmiş çalışma alanları inşa eden tedarikçiler ve kendi modellerini eğiten köklü teknoloji şirketleri var. Platform şimdiye dek 150'den fazla anlaşma yürüttü ve 2026 sonuna kadar girişimlere 10 milyon dolardan fazla geri kazandırmayı bekliyor. CEO Dori Yona, böyle işlemlerin bir zamanlar nadir ve "bir tabu" olduğunu ama artık rutin hale geldiğini söylüyor; SimpleClosure anlaşmalarının yüzde 47'si şu anda bir kod ya da veri satışı içeriyor.

Rakibi Sunset kendi hızla büyüyen yeniden satış işini yürütüyor. CEO Brendan Mahony, MIT Technology Review'ye, firmasının can çekişen bir müşterinin varlıklarını çalışan sayısına, faaliyet yılına, veri hacmine ve ekibin araçlarını nasıl kullandığına, yani şirketlerin geride bıraktığı operasyonel artığa göre değerlendirdiğini söylüyor; bunu, aksinin kanıtlanmasına dek herkesin değersiz sandığı hurda malzemeye benzetiyor.

Laboratuvarlar neden gerçek şirketlerin arşivlerini istiyor

Talep geçen yıl aniden ortaya çıktı; yapay zeka eğitimi yapan laboratuvarlar, kamuya açık ve sentetik veri kümelerinin sınırlarına takılmıştı. Örneğin Surge AI, müşteri yapay zeka ajanlarının karmaşık bir BT kurulumunda hata ayıklama veya bir temyiz dilekçesi taslağı hazırlama gibi görevleri denediği "reinforcement-learning gym"ler inşa etmek için arşivler satın alıyor. Bu işi yöneten Nick Heiner, anlaşmazlıklar ve zor yargı kararları dahil çeşitli durumları yansıtan kayıtlar aradığını ve bir şirketin Slack geçmişinin, bir başkasının Slack, e-posta ve takvim verisinin toplamından daha değerli olabileceğini söylüyor.

Gerçek arşivler ayrıca var olmayan tarihlere atıflar gibi yaygın sentetik veri hatalarından kaçınır. Yine de hiçbir şirket, gerçek dünyaya dayalı veriyle eğitilen modelleri alternatiflerle karşılaştıran testler yayımlamış değil ve bu belirsizlik fiyatlara yansıyor. Heiner, alıcıların birbirinden çok farklı rakamlar verdiğini çünkü değerlemelerin, örneğin 100.000 satır kodun kaç faydalı görev çıkaracağına dair "araştırma tezlerine" dayandığını söylüyor.

Anlaşmalar büyüyor

Ağustos'ta, Spirit Airlines'ın iflasının bir parçası olarak Google, yapay zeka veri şirketi Mercor'ı geçti ve havayolunun onlarca yıllık verisi için 10 milyon dolar ödedi; veri arasında 100 milyon e-posta, 500 milyon Microsoft Teams mesajı ve 176.000 çalışan kaydı vardı. Bloomberg Eylül'de, SpaceX'in yapay zeka biriminin zor durumdaki girişimlerden veri satın almayı düşündüğünü bildirdi.

Hukuken radyoaktif

Spirit satışı, kabin memurları sendikasından gizlilik gerekçesiyle itiraz çekti ve yapay zeka girişimlerine danışmanlık yapan avukat Greg Ewing bu tür arşivleri "hukuken radyoaktif" diye nitelendiriyor. Tedarikçiler kişisel tanımlayıcı bilgileri ayıklamak ve İK kayıtlarını hariç tutmak için veri bilimciler istihdam ediyor, alıcılar da kendi temizliklerini yaptıklarını söylüyor; ancak Ewing, e-postaların ve takvimlerin doktor randevuları, okul bırakma saatleri ve akşam yemeği planları gibi ayrıntılar içerdiğine dikkat çekiyor. Ewing, ancak şimdi düzgün lisans anlaşmalarına yer açılmaya başlayan bir "yapay zeka eğitimi Vahşi Batısı"ndan söz ediyor.

Ayrıca kimin yararlandığı sorusu var. Gelirler genellikle çalışanlara değil, kıdemli alacaklılara ve yatırımcılara akıyor. Emory Üniversitesi hukuk profesörü ve The Quantified Worker'ın yazarı Ifeoma Ajunwa bunu "ele geçirilmiş sermaye" olarak adlandırıyor: İşçileri izlemek, onların işini yapmasına yardımcı olduğu sürece savunulabilirdi, ancak şirket ortadan kalktığında bu gerekçe de kayboluyor. Ajunwa, işverenlerin çalışanların verilerini satmadan önce açık rıza alması gerektiğini savunuyor; aynı zamanda ABD'de bu tür satışları yasaklayan federal bir yasanın bulunmadığına da dikkat çekiyor.

Kurucuların kendi uyarıları var. Verileri kimin satın aldığını ya da ne için kullanılacağına dair çok az görünürlükleri var ve herhangi bir teklifin adil olduğuna dair pek bir güvence yok. MIT Technology Review'ye göre, yapay zeka balonu önce patlamazsa fiyatlar önümüzdeki yıl istikrar kazanabilir.

Neden önemli

Zamanında oluşan yeni bir emtia pazarı, tahminle fiyatlanıyor ve neredeyse hiçbir şeyle düzenleniyor. Hammaddeğin çoğu, satılmasına hiç rıza göstermemiş ve gelirden hiçbir pay almayacak insanların ürettiği sıradan iş yeri iletişimi. Laboratuvarlar gerçek işe benzeyen eğitim verisine ihtiyaç duyduğu sürece bu tür arşivler üzerindeki baskı artmaya devam edecek ve gizlilik ile rıza çevresindeki düzenleyici boşluklar riskin bulunduğu yer. Bu ayrıca yapay zeka veri arzının nasıl değerlendirilmesi gerektiğini de değiştiriyor: Herkese açık web'i kazımak ve sentetik kümeler üretmek artık tek seçenek değil ve girişim başarısızlığının ekonomisi artık bir veri yeniden satışını da içeriyor.